15-12-16

Buiten gebeurt het !

Waar vind je natuur tussen beton en de lege bierblikjes? Neem je af en toe het heft in handen en breng je zelf wat natuur op het canvas?

Het bloggen ben ik wat ontgroeid. Gebrek aan tijd in combinatie met de zin om alsmaar achter het scherm te kruipen in dit digitale tijdperk? Of lonken andere uitdagingen? 

 

Facebook

 

 

24-06-15

Drijvende eilandjes op binnenwateren

Stedelijke waterlopen en stenen kaaimuren vormen vaak kleurloze linten in een overwegend grijze omgeving. De stad Gent bouwde groen eilandjes om zo meer groen op het water te brengen. De overplanten op de artificiële eilandjes vormen een schuilplaats en voedingsplaats voor dieren, terwijl de natuurlijke filtering de waterkwaliteit verbetert.

De groen eilandjes bestaan uit een drijvend raamwerk van polyethyleen waarop een vegetatiemat werd aangebracht. De eilanden zijn zo gebouwd dat de wortels van de planten in het water hangen, terwijl de bovenste delen het raamwerk aan het zicht onttrekken. De eilanden werden ingericht met typische oever- en moerasvegetatie die tegen een stootje kunnen. Om de visuele aantrekkelijkheid te verhogen, werd het geheel vervolledigd met bloeiende soorten, zoals kattenstaart, moerasspirea, grote egelskop, watermunt, zwanebloem, dotterbloem, gele lis, ... .

groen eiland

Dat de stad Gent heel wat onderneemt om meer water en groen in de stad te krijgen, voel je sterk wanneer je er doorheen wandelt. Ook dit leuke plekje illustreert hoe kansen benut worden. Waar eerder geen water was, werd op een toch ietwat artistieke manier een bijzonder leuk vijvertje gecreëerd. Ook het stoeptuintje mocht natuurlijk niet ontbreken.

groen_Gent2.jpg

 

07:31 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Flora, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

14-07-14

Romeins Maastricht

Wat doe je op een druilerige zondag middag? Wat winkelen in Maastricht en tussen de buien heen  wandelen over de oude stadsmuren van Maastricht, dat leek ons wel wat!

We waren aangenaam verrast toen we de pracht ontdekten en de historiek op snoven. Langs kleine kanaaltjes stromend water wandelden we over en langs muurtjes en imposante stenen constructies.

In het winkelcentrum brachten we ook een bezoekje aan ‘van kluis tot kookhuis’. Een winkel, welke gevestigd werd in een oude spaarbank. In de ruimte waar ooit de meest waardevolle voorwerpen bewaard werden, worden vandaag de koopjes uitgestald. Een bizar contrast, vooral omdat de ruimte volledig intact bleef, je moet doorheen een brede gepantserde deur en tralies om de ruimte te betreden. Aan de kluisjes hangen de originele sleutels. Het leek wel of we midden in een sprookje terecht waren gekomen...

 

Maastricht3.jpg

 

Maastricht4.jpg

 

kluistotkookhuis4.jpg

 

kluistotkookhuis3.jpg

 

 

 

10:35 Gepost door Silvia Dubois in architectuur, Ontspanning, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

02-02-14

Kleur en diversiteit in een klassiek straatbeeld

Nagenoeg alles wat zich binnen onze woonkern afspeelt, is op de één of andere manier het gevolg van menselijke ingrepen. Kenmerkend is dat er in een omgeving met geconcentreerde bebouwing, veel verschillende habitats aanwezig zijn, van gebieden die sterk door de mens beïnvloed werden, tot gebieden waar de natuur wat meer zijn eigen weg mag leiden. De groene gebieden zorgen er voor dat verschillende plant– en diersoorten zich kunnen verplaatsen en zelfs kunnen doordringen tot het stenige centrum, wat de diversiteit ten goede komt. Groen houdt onze woonomgeving leefbaar, zorgt voor afkoeling en geeft inwoners de mogelijkheid om even te ontsnappen aan alle drukte.  Minder leuk is dat steeds meer groen gewoon uit het straatbeeld verdwijnt, zelfs geweerd wordt.

verharding.jpg

Een landelijke woonzone, een verkaveling in een klein gehucht dat amper enkele straten groot is. Wanneer je onze straat in wandelt en om je heen kijkt, is het best even schrikken. Een patchwork van patronen, hoofdzakelijk bestaande uit gesloten verhardingen. In de westelijk helft treffen we geen enkele boom. Voortuintjes bestaan er hoofdzakelijk uit niet doorlatende verharding, in combinatie met af en toe een stukje strak gemaaid gazon, soms met een buiten proportie klein haagje.  Niet meteen wat je verwacht in een “residentiële wijk” met landelijk karakter.

oostwest.jpg

Onze grondwatertafel daalt. Oppervlaktewater en proper hemelwater worden zo snel mogelijk naar de riolering afgevoerd. Dit terwijl water zo belangrijk is en steeds belangrijker wordt.  Er is ontzettend veel werk aan de winkel! In heel wat straten zie je het; een onverharde strook voor de huizen, veel te breed voor een voetpad. Deze zone behoort tot het openbaar domein, en moet toegankelijk blijven voor werken aan nutsvoorzieningen. Vermits de overheid eigenaar is, en bewoners van de woning die er achter ligt eigenlijk geen toestemming hebben om ‘andermans eigendom’ in te palmen, liggen deze stroken er vaak maar pover bij. Ellenlange kiezelstroken, gebroken kalksteen, stukjes bestrating tot aan de oprit of kort gemaaid gras. Deze gemuilkorfde stukjes bieden echter heel wat mogelijkheden, zowel naar spontane natuur als naar gecultiveerd groen.

voorenna1.jpg

Een aantal studies benadrukken het belang van natuur, bossen en andere vormen van groen. Spontane stukjes wildernis liggen moeilijk en worden echter nog steeds niet geaccepteerd. Een vreemde gewaarwording, vooral omdat velen zich laten leiden bij het kiezen van een woonplaats door de aanwezigheid van groen. Een groot percentage gaat zelfs specifiek opzoek naar een ‘groene woonplaats’. Ze voelen er zich beter en het is veiliger voor de kinderen. Laat ons dus de handen uit de mouwen steken, en deze vreselijke restruimtes voorzien van een nieuwe look. En wanneer die hier en daar eens wat wilder oogt, laat ons dan vooral wat toleranter wezen!

voorenna2.jpg

De straat voorzien van een nieuw ecologisch jasje kan toch niet enkele een droom betreffen? Openbaar groen vraagt om kleur! Een ecologische straat met lineaire verbindingen ten voordele van fauna en flora, komt ook onze psyche ten goede!

09:04 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

31-10-13

Wildbreien

Bomen en straatmeubilair in een wollig jasje, je ziet het steeds vaker opduiken. Eerst vooral in grote steden, maar tegenwoordig ook in kleine landelijke gemeenten als Deurne, bij Diest. Niet enkel kunstenaars, ook anonieme breiers volgen het voorbeeld van grondlegster Magda Sayez. Ongeveer 8 jaar geleden besloot ze in te grijpen. Ze vond dat haar grijze stad best een wollige kleurboost gebruiken kon.

Vervolgens groeide de belangstelling voor dit soort graffiti, met natuurlijke wol. Het wildbreien (ook wel stadsbreien, urban knitting en Guerilla knitting genoemd) won aan populariteit. Koude, grijze en grillige plekken werden opgefleurd met kleur en warmte. Een erg leuk initiatief, dat zich ondertussen wereldwijd wist te ontwikkelen. Dankzij de vele leuke breiwerkjes, blijft de openbare ruimte in beweging. Steeds andere vormen en kleuren, kleine kuntwerkjes die her en der verschijnen, en ons uitnodigen om even halt te houden...

wild2.jpg

12:16 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

24-09-13

Arboreta in Luxemburg

Parc Klosegrënnchen

Te midden van enkele moderne flatgebouwen en de autoweg werd een zeer leuk parkje aangelegd; ‘Parc Klosegrënnchen’. Dit park vormt samen met 2 andere parken één groot geheel.

Parc Klosgrënnchen bevindt zich op een plateau op ongeveer 350 meter hoogte.  De Luxemburgse zandsteen die vrij kwam tijdens de aanleg van de oostelijke ringweg, werd gebruikt om het parkje en de duinen te modelleren, waarna het ‘Zand-ArboretuParc.jpgm’  geboren werd.

Op de noordelijke hellingen van de duinen en in verschillende bosjes, groeien bremstruiken, jeneverbessen, wilgen, wilde rozen en dennen uit alle delen van Europa.

De duinen bestaan uit zeer slechte, droge zandgronden, een semi-natuurlijke steppe-achtig grasland welke doorheen de jaren een bijzonder leefgebied gingen vormen voor een aantal zeldzame planten zoals Dianthus deltoids, Dianthus deltoides, Ornithopus perpusillus, Vicia lathyroides, Orobanchce purpurea.
In de kom van de vallei vinden we natte weilanden waarin drie spiraalvormige vijvers liggen, welke enerzijds een fraai contrast vormen met de dorre duinen en anderzijds het overtallige regenwater opvangen met het oog op het voorkomen van overstroming van de benedenstad.
 

ParcKlosegrennchen.jpg

ParcKlosegrennchen2.jpg

 

Parc Réimerwee


ParcReimerwee.jpg

 

In het zog van de stedenbouwkundige reorganisatie van de wijk door de landschapsarchitect Peter Latz, werd op het plateau van Kirchberg een groene gordel aangelegd met aangeplante stroken langsheen paden, welke parallel met elkaar lopen. Het arboretum groepeert boomsoorten en rotsformaties uit alle lidstaten van de Europese Unie en draagt bij aan het ontstaan van een brede waaier aan leef- en ontdekkingsruimten.

 

Langs het fietspad bevinden zich 21 verschillende soorten eiken. Wat betreft beuken tref je er ook een enorme diversiteit.

 

 

 

 

 

parcreimerwee1.jpg

parcreimerwee3.jpg

Een weekendje Luxemburg bleek toch veel te kort …

Op dag 1, na een onderdompeling in de cultuur en architectuur van de binnenstad, na 28 kilometer wandelen en de ogen de kost geven, toch tot de vaststelling moeten komen dat we lang niet alles gezien hadden.  En op dag 2, helaas ook toe moeten geven dat voor een stad als Luxemburg, best wat meer tijd uitgetrokken mag worden …

Ontzettend veel prachtige parken, welke bovendien allen gratis toegankelijk zijn en attractief gemaakt werden voor zowel jong als oud.

Zo bevindt Parc Réimerwee zich bijvoorbeeld aan een groot sportcomplex met tal van mogelijkheden. Bovendien is er eet- en drankgelegenheid, een leuk natuurlijk doolhof, natuurlijke waterzuivering, wandelpaden, immense skate- en fietspaden, ...,  en wat ouders graag zullen horen; een grote speeltuin waar kinderen kunnen ravotten!.

23-09-13

Place de l'Europe, Luxemburg

Afgelopen weekend stond een city-trip richting Luxemburg op het programma. Het bleek een schot in de roos, we vielen van de ene verbazing in de andere. De eerste dag wandelden we 28 km; op en neer, op en neer, op en neer, en zo ging het een heel eindje door. Dat we zoveel hoogteverschillen te trotseren kregen, daar waren we niet op voorbereid. Toen we om 23.15 uur ons hotel bereikten, waren we opgelucht dat we ons eindelijk op het immense bed konden laten vallen.

Onze kamer keek uit op ‘La Place de l'Europe’, een groot publiek plein dat in 1996 werd ontworpen door Ricardo Bofill(Barcelona, 1939). Deze Spaanse architect oogstte doorheen de jaren zowel roem als minachting, vooral omwille van de samenvoegingen van klassieke en moderne bouwtechnieken in tal van zijn projecten.

De driehoekige vorm van La place de l’Europe zou gebaseerd zijn op de "matrix" van de historische nederzetting ten tijde van de eerste Europese instellingen in Luxemburg. Het plein, dat in wezen een groot dak betreft (het ligt boven een parkeergarage en een grote tunnel), heeft een echt stedelijk karakter. De platanen werden volgens patroon geplant. De soortenkeuze is beperkt, doch lijkt evident, temeer omdat platanen zich uitstekend verlenen voor dergelijke toepassing.

Het werk van Ricardo Bofillis heel herkenbaar. Toen ik het plein zag, legde ik meteen de link met wat ik laatst in Barcelona zag. Zelf ben ik niet meteen een grote fan van de vaak uit proportie getrokken ruimten. Anderzijds laten ze me ook niet altijd koud. Sommige pleinen stralen echt iets onwezenlijks uit, waarbij je, wanneer je doorheen de ruimte wandelt, vaak wordt overvallen door een ietwat bevreemdend gevoel. Het feit dat weinig mensen geneigd zijn om lang op dergelijke plekken te vertoeven, illustreert dat ze vaak een beetje mensenmaat missen wat misschien wel in de lijn van de bedoeling van deze architect zal liggen?

place de leurope.png

place europe.jpg

 

13:09 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, ontwerp, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook