08-02-13

Gedicht uit "Alle Goeds"

Ingmar.jpg

08:13 Gepost door Silvia Dubois in poëzie | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

20-10-11

zeemzoete geur

26 letters, woorden, volzinnen. Zonder kleur en zonder geur, en in hun eenvoud vaak heel erg mooi.  Maar wie schrijft er vandaag nog lange brieven op ouderwets papier?

Woorden, geuren en kleuren. Wie houdt nog even halt wanneer hij plots een heerlijke geur ontwaart?

Chimonanthus praecox is zo’n typische sterke ruiker, waar je nauwelijks aan voorbij kan gaan. Hoewel hij tijdens de zomerperiode vrij onopvallend blijft, toont deze langzaam groeiende struik zijn talent tijdens de wintermaanden. Gekoppeld aan de bloei met fijne zacht witgele bloempjes, verspreidt hij een innemende en overweldigende zoete geur. 

 

"De ballade van de dingen die niet overgaan" - Johan Willem Frederik Werumeus Buning

 

De geur van diepe bossen na den regen,

De geur van water en van roestbruin hout,

De geur van 't paard dat men het liefst mag rijden,

En van het donker haar waarvan men houdt,

Duister en licht in 't witte bed gelegen,

En, wat het beste is in dit bestaan,

Te slapen met de liefste aan zijn zijde

En dat dit zo zal zijn in alle tijden,

Dit zijn de dingen die niet overgaan.

 

De kracht van stieren in de voorjaarsweide,

De glans van tranen en van witte zijde

En parelen om een slanke hals gedaan,

De macht van armen om een hals geslagen,

De nacht van zoete antwoorden en vragen,

De pijn der vrouwen die in't kraambed gaan,

De pijn die men van zijn vriendin moet lijden

En dat dit zo zal zijn in alle tijden,

Dit zijn de dingen die niet overgaan.

 

Geluid van water dat van rotsen stort

En van een kerk waarin gezongen wordt,

En van zwaar weer, dat niet wil overgaan,

Van slagregens in slapeloze nacht

Dat men verlaten ligt en niet meer wacht,

Het leeg wit bed, beschenen door de maan,

De liefde die verkeert in 't lange lijden,

En dat dit zo zal zijn in alle tijden,

Dit zijn de dingen die niet overgaan.

 

08:06 Gepost door Silvia Dubois in Heesters, poëzie | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

13-05-11

Onder de appelboom

Geen maand heeft zoveel dichters geïnspireerd als de bloeimaand mei. De tuin is één en al belofte; heerlijke geuren van meiklokjes en seringen overvallen ons, naast bloemenpracht en uitbundige bloesems.

Onder de appelboom

 

Ik kwam thuis, het was
een uur of acht en zeldzaam
zacht voor de tijd van het jaar,
de tuinbank stond klaar
onder de appelboom ik ging zitten en ik zat
te kijken hoe de buurman
in zijn tuin nog aan het spitten
was, de nacht kwam uit de aarde
een blauwer wordend licht hing
in de appelboom

toen werd het langzaam weer te mooi
om waar te zijn, de dingen
van de dag verdwenen voor de geur
van hooi, er lag weer speelgoed
in het gras en verweg in het huis
lachten de kinderen in het bad
tot waar ik zat, tot
onder de appelboom

en later hoorde ik de vleugels
van ganzen in de hemel
hoorde ik hoe stil en leeg
het aan het worden was

gelukkig kwam er iemand naast mij
zitten, om precies te zijn jij
was het die naast mij kwam
onder de appelboom, zeldzaam
zacht en dichtbij
voor onze leeftijd.

 

Rutger Kopland
uit: Onder het vee,
Van Oorschot, Amsterdam 1966

 

Niet iedereen beschikt over voldoende ruimte om een hoogstam appelboom te planten.  Ballerina’s of minitrees bieden hier zeker een antwoord. 

 

Ballerina

Hoogte: 1.5m (volgroeid: 2.5m, met snoeien op 1.8m te behouden)

Breedte: 0.2m (volgroeid: 0.2m, vormt geen zijtakken)

Stamhoogde: 0.1m (zo goed als geen stam)

Plantafstand: minimaal 0.5m

Voordelen: Hoge productie, Makkelijk in onderhoud, Zeer klein

 

07:35 Gepost door Silvia Dubois in lekkers uit de tuin, poëzie | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook