07-06-15

Futuur natuur (2)

futuur,natuur,ham,paletten,tuin

Het ging wel eens tijd worden om met het monteren van het palettentuintje te starten. Dus trokken we gisteren richting Veldhovenheide om de constructie in elkaar te timmeren. De oorspronkelijke gedachte was om een 'duister' nis te maken, om de onzekerheid die de toekomst met zich mee brengt te benadrukken. Het idee evolueerde richting een iets hoopvollere gedachte, leven! Zelfs in onzekerheid, ook al tasten we vaak in het duister, er is hoop. De toekomst, die hebben we immers in eigen handen.

De gecomprimeerde ruimte met smal nis maakt een statement doordat het volledig  vervaardigd is uit afgedankte materialen. Het belang van Limburg en Wijckmans zorgde voor enkele paletten en Bio-Home had nog een aantal potten natuurverf staan die over datum waren, waarvoor mijn oprechte dank! Volgende week zijn de plantjes aan de beurt. Heel wat zaailingen staan te popelen van ongeduld. En dan wordt het stilletjes aan tijd om af te tellen, wat ik altijd één van de leukste dingen heb gevonden!

Nis

 De basis staat klaar !

10:00 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Levenswandel, Ontspanning, Tuin | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

29-05-15

FUTUUR NATUUR

Wij zijn natuur. Toch doen we moeder aarde geweld aan. Dit terwijl iedereen op de hoogte is  van de klimaatsverandering en  het biodiversiteitsverlies waarmee we kampen. Hoe gaan we hier verder mee om in de toekomst?

Een 25-tal kunstenaars en vrijwilligers buigen zich over natuur en toekomst in ruime zin. FUTUUR.NATUUR is een cultuur in de natuur project van Natuurpunt Ham.

Van oorsprong behoren wij niet alleen tot de aarde, zoals fauna en flora dat doen, ook hebben wij doorheen de eeuwen gretig gebruik gemaakt van de aarde en de natuur als inspiratiebron van artistieke uiting.

De relatie natuur en cultuur uit zich in harmonieus geplaatste werken en kan je weldra vinden langs de FUTUUR.NATUUR wandelroute in het natuurgebied Veldhovenheide en rond de Oude Pastorie te Oostham. Op zondag 21 juni wordt de tentoonstelling in openlucht en de nieuwe wandelroute feestelijk geopend. 

 

bijenhotel.jpg

 

08:28 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Natuur, Ontspanning | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

09-02-15

Het bosje aan de zandvlakte van de Lommelse Sahara

Menselijke ingrepen kneden ons veelzijdige landschap waardoor  een heel  nieuwe wereld wordt gecreëerd.  Na een heerlijke wandeling langs de waterlijn van de centrale blauwe oase te midden van deze miniatuurwoestijn, doorkruisten we het naaldbos.  In deze tijd van het jaar voelde het bijzonder bevreemdend aan. Geen ravottende kinderen, echter enkel een leeg en verlaten speelbosje. Het leek wel of we op de één of andere filmset waren terechtgekomen. 

hut, beckers, speelbos, lommel

 

templar3.jpg

 

 

13:33 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

24-01-15

Winterprik

De totaal onverwachte winterprik doopte het landschap heel even in een prachtig sneeuwtapijt. Het ijs kraakt en de zonnestralen van de laagstaande winterzon schijnen door de kale takken. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind.  

winterprik.jpg

Binnen brandt de haard en is er tijd voor een boek. Tijdens het grasduinen in de stapels die op me liggen te wachten enkele citaten die ik jullie niet wil onthouden;

"de wind in ons land is grillig, kan van alle kanten komen. De wind zelf kun je niet zien, zei Max, alleen maar voelen. Wind heeft iets anders nodig om zich te tonen. Windhoosjes of zand dat als een wolk over de grond rolt. Een deel van de wereld is onzichtbaar, maar wel te berekenen, in kaart te brengen. Dat deel interesseerde hem. Hoe je het onzichtbare zichtbaar kon maken."

uit de onzichtbare jongen - Bernlef

 

"Het valt niet te ontkennen - wij spelen als een stel vervelende, veel te onnozele kinderen in de box van het noodlot. Iedere spijl kan een ramp betekenen, maar wij lachen en juichen en gooien mekaars rammelaar buiten boord. En als de tegenpartij mama roept, kirren wij, of zuigen op een duim; onbewust het genadeloos fenomeen dat ons tussen de tralies houdt en ons beurtelings trakteert op zure melk of bittere billekoek"  

uit 'daar gaat een prinses voorbij' - olaf J.de Landell

14:30 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

30-11-14

Het Vinne

Wandelen over knuppelpaden, die rakelings over het water slingeren en luisteren naar het gekwetter van een troep spreeuwen. Tijdens een wandeling rond het meer word je ondergedompeld in verschillende habitats.  Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stil staan. Een blik op het verleden onthult echter iets wat we misschien niet meteen hadden verwacht ...

vinne, vinnemeer

Het Vinne heeft een lange geschiedenis achter de rug. Door een samenspel van klimaat, weersomstandigheden en bodemgesteldheid werd  op het einde van het Weichseliaan een komvormige laagte uitgeschuurd in het Vinne. Er vormde zich een moeras waarin zich vanaf het preboreaal een turflaag afzette vanuit  de Vinbeek. Een circa 100 ha groot meer vormde het verzamelpunt  van neerslagwater, grondwater en oppervlaktewater.

Tijdens de middeleeuwen transformeerde het meer tot een turfkuil, waarbij inkomsten werden gegenereerd uit turfwinning.  Toen het gebied in 1841 eigendom van de familie Goossens en daarna van de commissaris Dhr. Henri de Pitteurs werd, onderging het meer een ware transformatie; de Vinnebeek  en de Sint-Odolphusbeek werden in een ringgracht rondom het gebied gelegd en het meer moest plaatsmaken voor een nieuwe bestemming. Na drie jaar droogpompen was ongeveer 100 ha volledig drooggelegd zodat akkerbouw en veeteelt mogelijk werden.

In 1930 kocht de Union Allumetière het Vinne, waarna een nieuwe metamorfose van start ging. De meerbodem werd beplant met canadapopulieren voor de productie van lucifers. Omstreeks 1949 ging men van start met het aanplanten.

In 1974 koopt de provincie Vlaams Brabant het gebied. Door een aantal ingrijpende maatregelen die de natuurontwikkeling stimuleerden werd  gesleuteld aan  de natuurwaarde van het gebied. Eén van de belangrijkste doelstellingen, was een natuurlijke waterhuishouding. Na meer dan  150 jaar overtollig water uit het meer weg  te pompen, werden de pompen stilgelegd zodat  de vinnelaagte zich opnieuw kon vullen met regen-  en grondwater. Dit betekende voor het Vinne dat  er opnieuw een open waterplas werd  gevormd, welke weliswaar nog steeds in verbinding staat met de pompen, vermits deze het gewenste waterniveau op peil houden.

het vinne, vinnemeer

16-11-14

In beweging

Een man kwam aangereden om een wandeling met zijn moeder te maken. Ze was niet meer goed te been. Terwijl hij de rolstoel uitlaadde, sprak hij ons spontaan aan en vertelde dat er prachtige paddenstoelen te vinden waren in de Kwarekken. Dan moesten we wel het pad verlaten, iets wat er voor hem vandaag niet in zat.

Wat maakt wandelen langs het water zo aantrekkelijk?  We doen het massaal en graag. Is het de onbereikbaarheid van het stromende water of is het omdat onze verbeelding geprikkeld wordt? Zien illusies, die ons met de stroom meesleuren richting werelden die tegelijk echt en onecht lijken, hier het daglicht?

We zien de Nete, liggend in het landschap. Ze heeft geen haast. Ze strijkt langs groen dat zachtjes meedeint. Dansend en zwevend gaat ze haar gang en laat ze haar sporen achter. Rust gunt ze zichzelf zelden. Beneden is het donker. Door haar eigen kracht wordt ze willoos verder gestuwd en meandert ze zorgeloos verder.

Ook ons neemt ze mee. Ze ordent onze gedachten en brengt rust. De Nete is vrouwelijk, dat leert niet enkel haar genus ons, dat zie je ook, aan haar zachte rondingen.  

 

nete.jpg

08:11 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook

06-11-14

dwalen in het duister

Terwijl ik naar de wolken kijk en de grillige wind voel, maak ik me de bedenking dat ik balanceer op de rand van de schemerzone, ergens tussen oneindig en de grens waar de horizon halt schijnt te houden. Elke plekje heeft haar eigen, unieke verhaal. Het landschap en de eigenheid van een gebied zijn levende, oneindige bronnen van energie en bezieling. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind.De wolken zijn in beweging en vormen op dit ogenblik een kil en grauw decor. Ze houden de sterren, kleur en zon voor me verborgen.

Ik wandel verder en laat me door mijn zintuigen leiden. In mijn hoofd is het rumoerig.  De prachtige structuren roepen enkele beelden op die we te pas en te onpas zien verschijnen.  Uitgestrekte, idyllische landschappen worden voortduren economisch gebruikt in allerhande reclameboodschappen. Een blinkende wagen glijdt zachtjes ogend over desolate, kronkelende paden. Door het lelijke vervuilend stukje blik te omringen met een flinke dosis natuurpracht, slaagt men er blijkbaar toch in om de verkoopscijfers de hoogte in te jagen.

Hieruit kunnen we concluderen dat in elk van ons een oerverlangen schuilt, een diepe drang naar de puurheid van de natuur. Vind je het dan vreemd dat ik niet kan snappen hoe er de afgelopen decennia met natuur omgegaan werd? Hoe kan een landschap zo versnipperd raken, dat elke vorm van samenhang haast verloren lijkt?

 

aards effect.jpg

landschap, ons meest kwetsbaar kapitaal

 

15:55 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook

08-04-14

Van het land naar de klant

Het appelseizoen in ons landje loopt gestaag ten einde. Boeren zijn hard aan het werken, want vanaf augustus bieden nieuwe oogsten zich wederom aan! Dit impliceert natuurlijk niet dat we geen appels meer kunnen eten, gedurende de zomermaanden blijven bewaarappelen immers beschikbaar op de markt. En niet enkel bewaarappels; de afgelopen 20 jaar verachtvoudigde de uitwisseling van groenten en fruit wereldwijd. Iets waar ik toch wel wat vraagtekens bij plaats...
Hoewel heel wat mensen claimen dat ze met het milieu begaan zijn, valt mij vooral op dat bijzonder weinig mensen echt stil staan bij seizoensgebonden producten en nog minder bij producten van eigen bodem.

Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt, merk ik dat de meerderheid als wildemannen door de gangen racen en maar wat in hun karren gooien, zonder oog te hebben voor de praktijken die zich voor onze neus afspelen.

Een blik op de verpakking toont immers dat een grote meerderheid van het fruit onze rekken bereikt via import. Erger vind ik, dat het fruit, dat evengoed in België kan worden geproduceerd, van ver komt. Zo trof ik vooral appels uit Frankrijk en peren uit Argentinië!? Wat vreemd dat we in onze supermarkten steeds harder moeten zoeken om fruit van eigen bodem te vinden. En dan durf ik nog niet te denken aan al de gevolgen; het zinloze transport, de overvolle wegen, CO2 en natuurlijk de massa’s verpakkingen die rechtstreeks in de prullenmand belanden.

 

P1080004.JPG

Budingen_WL (27).JPG

In Zoutleeuw hebben 28% van alle landbouwers fruitgaarden, waarvan 54% peer en 39% appel.

 

15:35 Gepost door Silvia Dubois in lekkers uit de tuin, Levenswandel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

29-12-13

Groene grasmaaiers in de Velpevallei

In 1999 werd de Velpebeek opnieuw ingericht volgens haar oorspronkelijk patroon met meanders. Om verruiging tegen te gaan, wordt het wachtbekken (80 ha) begraasd door Ijslandpaarden en Schotse hooglandrunderen, wat voor een zeer afwisselende vegetatie zorgt. Je wandelt doorheen loofbos en natte hooilanden, langs kleine landschapselementen zoals poelen, houtkanten en sloten. Laarzen zijn bij tijden natuurlijk onontbeerlijk.

Aards paradijs 4.jpg

Ook in de Maasvallei tref je her en der deze prachtige grazers aan, weliswaar in een totaal ander landschap. Zo zien je maar weer dat we, om het vakantiegevoel te ervaren, niet altijd ver weg hoeven te gaan. Dicht bij huis valt immers heel wat te beleven!

 

07:51 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

11-12-13

Getuigen uit een ver verleden

De Willekensberg, Klitsberg, Hooilandse berg (foto), Venusberg, … ; getuigenheuvels welke letterlijk van een ver verleden getuigen. Geologische processen in het Tertiair (65 tot 2,5 miljoen jaar geleden) lagen aan de basis van hun ontstaan.  Na het droogvallen van de zee werden de structuren van de vroegere zeebodem hoe langer hoe meer in reliëf omgezet. Kenmerken zijn de parallel lopende heuvelruggen. Het proces kan je een beetje vergelijken met een afzettingsproces zoals dit zich vandaag aan onze Belgische kust afspeelt wanneer zandbanken zich vormen. Nu de bomen wat kaler zijn, zie je hun prachtige contouren.

hooilandse.jpg

De avonden zijn kort en daglicht is schaars. Wat niet wil zeggen dat we ons binnenshuis blijven verschuilen!

Op de venusberg schonk de ondergaande winterzon ons een prachtig kleurenpallet en een heerlijke stilte. De schrale akkers lagen er een beetje verlaten bij en de vogels, die bleken al slapen.

8december13 (1).jpg

13:14 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook