03-11-13

waar Demer en Dijle elkaar treffen

Over de Demerdijk langs de valleien van meanderende Demer en Dijle,  doorheen pittoreske dorpjes met hun kleine oude dorpskernen, dwars door de akkers, bosjes en kleine trage wegjes, welke zich vaak verschuilen achter de aaneengesloten tuinen.

 

Een wandeling om heerlijk uit te waaien, iets meer dan 11 km, doorheen een landschap, dat nog heel wat ingrediënten van het oorspronkelijke oude rivierenlandschap bevat. Dijken, verlandde verlaten meanders, hagen en houtkanten, waterrijke hooi- en graasweiden, heel wat kleur en vooral veel rust, op plekjes waar je het vaak niet verwacht.

 

De gemeente Rotselaar haalde de oude benamingen van lang vergeten veldwegen van onder het stof en plaatste naambordjes, stille getuigen van een stukje cultureel erfgoed en streekidentiteit!

 

De Bimmen, Witherenpad, Pad door de Rekken, Ossenrekweg, Haardbergweg, Strijland, Demerdijk Zuid, … namen die uitnodigen om hen verder taalkundig te ontleden!

 

dd.jpg

10:03 Gepost door Silvia Dubois in Natuur, Ontspanning | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

31-10-13

Wildbreien

Bomen en straatmeubilair in een wollig jasje, je ziet het steeds vaker opduiken. Eerst vooral in grote steden, maar tegenwoordig ook in kleine landelijke gemeenten als Deurne, bij Diest. Niet enkel kunstenaars, ook anonieme breiers volgen het voorbeeld van grondlegster Magda Sayez. Ongeveer 8 jaar geleden besloot ze in te grijpen. Ze vond dat haar grijze stad best een wollige kleurboost gebruiken kon.

Vervolgens groeide de belangstelling voor dit soort graffiti, met natuurlijke wol. Het wildbreien (ook wel stadsbreien, urban knitting en Guerilla knitting genoemd) won aan populariteit. Koude, grijze en grillige plekken werden opgefleurd met kleur en warmte. Een erg leuk initiatief, dat zich ondertussen wereldwijd wist te ontwikkelen. Dankzij de vele leuke breiwerkjes, blijft de openbare ruimte in beweging. Steeds andere vormen en kleuren, kleine kuntwerkjes die her en der verschijnen, en ons uitnodigen om even halt te houden...

wild2.jpg

12:16 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

14-10-13

Dag van de architectuur

Dit jaar helemaal in het teken van 'bloeiende landschappen'. Bloeiend, een term waar we heel wat richtingen mee uit kunnen en die misschien niet eens zo slecht gekozen is wanneer we uit de lucht naar ons kleine landje kijken ...

Landschap en architectuur, twee dingen waar over kan blijven schrijven, toch is er maar één manier om ze echt te ontdekken; je moet ze beleven! En dat is wat we gisteren gedaan hebben. Af en toe in de gietende regen, soms wat druilerig en naar het einde toe nog enkel grijs.

Van de Hertog Jansite over Winterslag richting Waterschei. Met als afsluiter een heerlijke wandeling in het THOR park.

mijn4.jpg

THOR.jpg

mijn2.jpg

07:42 Gepost door Silvia Dubois in architectuur, Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

08-10-13

Knoteiken

Knoteiken behoren tot één van de landschappelijke en ecologische kenmerken die de landbouwgebieden in de streek aan de benedenloop van de Zwarte Beek in een ver verleden typeerden. Knotbomen kennen we allemaal. Knoteiken blijken echter iets minder gekend, waarschijnlijk vermits je ze niet overal terug vindt. Hier behoorden ze echter lange tijd tot de landbouwcultuur. Doorheen de jaren werden vele knoteiken helaas verwaarloosd en vergeten.

De kleine landschapselementen verloren door een ver doorgedreven mechanisatie hun functie en daarmee ook hun bestaansreden. Heel wat knoteiken, hagen en houtkanten werden gerooid. Kleine percelen werden samengevoegd tot één groot, ruilverkavelingen, uitbreiding van woonkernen en industrie, ... heel wat oorzaken lagen aan de basis van het verdwijnen van de knoteik. Heel erg jammer, ze getuigen immers van het traditionele landgebruik van vroeger.

De knoteik heeft een rijk verleden en het knotten had heel wat voordelen. De belangrijkste reden van het knotten was de houtopbrengst. Vooral de hardheid maakte de eik als knotboom erg populair; als stookhout voor de broodbakovens, als grondstof om gereedschappen te vervaardigen, als geriefhout, enz ... .

Vandaag vervult de knoteik in ons overwegend cultuurlandschap een belangrijke ecologische en landschappelijke waarde. De vaak lineaire verbanden zorgen voor migratie van fauna en flora. Vele knotbomen zijn hol en vormen een ideale schuilplaats voor tal van kleine dieren en planten. De kleine landschapselementen zijn voor het goed functioneren van de natuur onmisbaar. Talrijke vogels, uilen, spechten, insecten, meikevers, padden, mossen, varens, paddenstoelen, ... ze hebben ze allen broodnodig!

knot1.jpg

knot3.jpg

15:08 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Natuur | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

06-10-13

Een plekje om zalig weg te dromen ...

Vroeger vond je volop poelen in het landschap. Vermits deze steeds vaker uit het landschapsbeeld verdwenen, verlagen de kansen voor talrijke dieren. Gelukkig groeit stilaan bij heel wat overheidsdiensten het besef dat het zo niet verder kan en worden heel wat poelen hersteld en opnieuw aangelegd.

In ons tuintje zijn we van start gegaan met het creëren van een klein ecosysteem. Onze voorkeur ging uit naar de aanleg van een natuurlijke poel. De arme zandgrond is echter te doordringbaar om zonder kunstmatige waterdichting te werken.

Wanneer de werken achter de rug zijn, volgt een uitgebreid verslagje. Nu eerst wat drinken en wat rusten na de graafwerkzaamheden. De niveaus werden uitgezet, op de diepste laag (135 cm) na. Onverwachts bezoek zorgde voor een wijziging van onze plannen. We installeerden ons aan de tuintafel in het zonnetje, waarna heel wat verhalen de revue passeerden.

Hieronder een beeld van ons ‘amfitheater” zoals het er vandaag uit ziet. Dit amfitheater zal omgevormd worden tot poel met natuurlijke glooiingen. De stijle wanden zullen wijken voor een eerste zone met een helling van 20°, een tweede zone met  een helling van 25° welke vervolgens tot het diepste punt zal aflopen tot bijna 30°.

 

 

poel.jpg

 

pad.jpg

deze pad kwam vast een kijkje nemen ... waarschijnlijk even ongeduldis als wij !

 

 

 

21:12 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

01-10-13

Zonnekruid

1 oktober, de dagen worden alsmaar korter en 's morgens in t-shirt de deur uitgaan, dat is er voorlopig niet meer bij. Een zacht briesje suist doorheen het lange gras, wat best erg aangenaam klinkt. Het zonnetje schijnt, ideaal om nog wat te klussen in de tuin. Ondertussen geniet ik met volle teugen van warme zomerkleuren en al wat bloeit.

Helenium Moerheim Beauty (2).JPG

Helenium Moerheim Beauty (3).JPG

Helenium 'Moerheim Beauty'

een zonnekruid dat ontdekt en benoemd werd door de Koninklijke Kwekerij Moerheim uit Dedemsvaart. De naam 'Beauty' vind ik zeker niet onterecht. Een echt pareltje als je het mij vraagt! 

Helenium 'Moerheim Beauty' wenst een zonnige plaats en wordt ongeveer 80 tot 100 cm hoog en bloeit in de periode juli tot begin oktober.

15:31 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Tuin | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

28-09-13

dom, echt dom ...

deze namiddag ben ik enkele uurtjes op de fiets gesprongen met mijn fototoestel in de fietstas. Een 25-tal kilometer dedoold en gezapig rondgedwaald in de vallei van de Zwarte Beek, de venusberg en doorheen de prachtigste holle wegen van Lummen en Paal. Onderweg  hier en daar heel vaak halt gehouden om de prachtige beelden die zich aan een snel tempo schouwden, te vereeuwigen. Heel wat landschappen, knoteiken, spectaculaire lagen in de holle wegen, en prachtige foto's van de Gestelse molen. Het water stroomde van een aantal trapjes, de zon zorgde voor een spectakelspel, deze foto's zouden steevast toppers worden.

Groot was dan ook mijn ontgoocheling toen ik het SD-kaartje uit de camera wou halen. Blijkbaar was ik op pad gegaan, zonder kaartje...

Vandaag dus geen beeld, enkel wat gemijmer ...

19:21 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

24-09-13

Arboreta in Luxemburg

Parc Klosegrënnchen

Te midden van enkele moderne flatgebouwen en de autoweg werd een zeer leuk parkje aangelegd; ‘Parc Klosegrënnchen’. Dit park vormt samen met 2 andere parken één groot geheel.

Parc Klosgrënnchen bevindt zich op een plateau op ongeveer 350 meter hoogte.  De Luxemburgse zandsteen die vrij kwam tijdens de aanleg van de oostelijke ringweg, werd gebruikt om het parkje en de duinen te modelleren, waarna het ‘Zand-ArboretuParc.jpgm’  geboren werd.

Op de noordelijke hellingen van de duinen en in verschillende bosjes, groeien bremstruiken, jeneverbessen, wilgen, wilde rozen en dennen uit alle delen van Europa.

De duinen bestaan uit zeer slechte, droge zandgronden, een semi-natuurlijke steppe-achtig grasland welke doorheen de jaren een bijzonder leefgebied gingen vormen voor een aantal zeldzame planten zoals Dianthus deltoids, Dianthus deltoides, Ornithopus perpusillus, Vicia lathyroides, Orobanchce purpurea.
In de kom van de vallei vinden we natte weilanden waarin drie spiraalvormige vijvers liggen, welke enerzijds een fraai contrast vormen met de dorre duinen en anderzijds het overtallige regenwater opvangen met het oog op het voorkomen van overstroming van de benedenstad.
 

ParcKlosegrennchen.jpg

ParcKlosegrennchen2.jpg

 

Parc Réimerwee


ParcReimerwee.jpg

 

In het zog van de stedenbouwkundige reorganisatie van de wijk door de landschapsarchitect Peter Latz, werd op het plateau van Kirchberg een groene gordel aangelegd met aangeplante stroken langsheen paden, welke parallel met elkaar lopen. Het arboretum groepeert boomsoorten en rotsformaties uit alle lidstaten van de Europese Unie en draagt bij aan het ontstaan van een brede waaier aan leef- en ontdekkingsruimten.

 

Langs het fietspad bevinden zich 21 verschillende soorten eiken. Wat betreft beuken tref je er ook een enorme diversiteit.

 

 

 

 

 

parcreimerwee1.jpg

parcreimerwee3.jpg

Een weekendje Luxemburg bleek toch veel te kort …

Op dag 1, na een onderdompeling in de cultuur en architectuur van de binnenstad, na 28 kilometer wandelen en de ogen de kost geven, toch tot de vaststelling moeten komen dat we lang niet alles gezien hadden.  En op dag 2, helaas ook toe moeten geven dat voor een stad als Luxemburg, best wat meer tijd uitgetrokken mag worden …

Ontzettend veel prachtige parken, welke bovendien allen gratis toegankelijk zijn en attractief gemaakt werden voor zowel jong als oud.

Zo bevindt Parc Réimerwee zich bijvoorbeeld aan een groot sportcomplex met tal van mogelijkheden. Bovendien is er eet- en drankgelegenheid, een leuk natuurlijk doolhof, natuurlijke waterzuivering, wandelpaden, immense skate- en fietspaden, ...,  en wat ouders graag zullen horen; een grote speeltuin waar kinderen kunnen ravotten!.

23-09-13

Place de l'Europe, Luxemburg

Afgelopen weekend stond een city-trip richting Luxemburg op het programma. Het bleek een schot in de roos, we vielen van de ene verbazing in de andere. De eerste dag wandelden we 28 km; op en neer, op en neer, op en neer, en zo ging het een heel eindje door. Dat we zoveel hoogteverschillen te trotseren kregen, daar waren we niet op voorbereid. Toen we om 23.15 uur ons hotel bereikten, waren we opgelucht dat we ons eindelijk op het immense bed konden laten vallen.

Onze kamer keek uit op ‘La Place de l'Europe’, een groot publiek plein dat in 1996 werd ontworpen door Ricardo Bofill(Barcelona, 1939). Deze Spaanse architect oogstte doorheen de jaren zowel roem als minachting, vooral omwille van de samenvoegingen van klassieke en moderne bouwtechnieken in tal van zijn projecten.

De driehoekige vorm van La place de l’Europe zou gebaseerd zijn op de "matrix" van de historische nederzetting ten tijde van de eerste Europese instellingen in Luxemburg. Het plein, dat in wezen een groot dak betreft (het ligt boven een parkeergarage en een grote tunnel), heeft een echt stedelijk karakter. De platanen werden volgens patroon geplant. De soortenkeuze is beperkt, doch lijkt evident, temeer omdat platanen zich uitstekend verlenen voor dergelijke toepassing.

Het werk van Ricardo Bofillis heel herkenbaar. Toen ik het plein zag, legde ik meteen de link met wat ik laatst in Barcelona zag. Zelf ben ik niet meteen een grote fan van de vaak uit proportie getrokken ruimten. Anderzijds laten ze me ook niet altijd koud. Sommige pleinen stralen echt iets onwezenlijks uit, waarbij je, wanneer je doorheen de ruimte wandelt, vaak wordt overvallen door een ietwat bevreemdend gevoel. Het feit dat weinig mensen geneigd zijn om lang op dergelijke plekken te vertoeven, illustreert dat ze vaak een beetje mensenmaat missen wat misschien wel in de lijn van de bedoeling van deze architect zal liggen?

place de leurope.png

place europe.jpg

 

13:09 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, ontwerp, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

18-09-13

Explosie aan zonnebloemen

Enkele weken geleden besloten we de teugels wat te laten vieren en wat gezapig rond Herkenrode en het nabijgelegen natuurgebied De Wijers te dwalen en te dolen per fiets. De fietsen werden op de wagen geladen en een kwartiertje later reden we doorheen een prachtige monumentale lindendreef, in de richting van het oude poortgebouw van de abdijhoeve, waar we vervolgens onze wagen op de zeer ruime parking achter lieten.

Herkenrode is gelegen in een coulissenlandschap, en wordt van oost naar west doorsneden door de Demer. We genoten van de uitgestippelde route en fietsen langs hoogstamboomgaarden, vochtige graslanden, hagen, poelen, ... . Onderweg passeerden we heel wat schatten.

Vrij snel na ons vertrek  naderden we een immense zonnebloemenweide welke een vrolijke aanslag op onze zintuigen pleegde. Heel even waanden we ons in de Provence...

Zonnebloemen.jpg

zonneblo.jpg

10:12 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook