15-12-16

Buiten gebeurt het !

Waar vind je natuur tussen beton en de lege bierblikjes? Neem je af en toe het heft in handen en breng je zelf wat natuur op het canvas?

Het bloggen ben ik wat ontgroeid. Gebrek aan tijd in combinatie met de zin om alsmaar achter het scherm te kruipen in dit digitale tijdperk? Of lonken andere uitdagingen? 

 

Facebook

 

 

24-06-15

Drijvende eilandjes op binnenwateren

Stedelijke waterlopen en stenen kaaimuren vormen vaak kleurloze linten in een overwegend grijze omgeving. De stad Gent bouwde groen eilandjes om zo meer groen op het water te brengen. De overplanten op de artificiële eilandjes vormen een schuilplaats en voedingsplaats voor dieren, terwijl de natuurlijke filtering de waterkwaliteit verbetert.

De groen eilandjes bestaan uit een drijvend raamwerk van polyethyleen waarop een vegetatiemat werd aangebracht. De eilanden zijn zo gebouwd dat de wortels van de planten in het water hangen, terwijl de bovenste delen het raamwerk aan het zicht onttrekken. De eilanden werden ingericht met typische oever- en moerasvegetatie die tegen een stootje kunnen. Om de visuele aantrekkelijkheid te verhogen, werd het geheel vervolledigd met bloeiende soorten, zoals kattenstaart, moerasspirea, grote egelskop, watermunt, zwanebloem, dotterbloem, gele lis, ... .

groen eiland

Dat de stad Gent heel wat onderneemt om meer water en groen in de stad te krijgen, voel je sterk wanneer je er doorheen wandelt. Ook dit leuke plekje illustreert hoe kansen benut worden. Waar eerder geen water was, werd op een toch ietwat artistieke manier een bijzonder leuk vijvertje gecreëerd. Ook het stoeptuintje mocht natuurlijk niet ontbreken.

groen_Gent2.jpg

 

07:31 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Flora, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

26-03-15

Zoem zoem

 Het ontwerp van het bijenhotel dat weldra in Ham geplaatst zal worden, krijgt stilaan zijn vaste vorm !

bijenhotel2.jpg

De grote reus steekt zijn armen hoog in de lucht, een knipoog naar het verleden, naar de oude molen, die zich vroeger op de locatie waar het bijenhotel gebouwd zal worden, zich bevond.

Iedereen is druk met het verzamelen van materialen. Concreet zijn we nog op zoek naar een 6-tal houten fruitkistjes voor de benen van de reus, een aantal houten wijnkistjes voor de armen en hardhouten stammetjes met een diameter van ongeveer 15 cm om enkele vakjes op te vullen. We denken dan vooral aan eik, kastanje, hazelaar, beuk en es. Kan je ons hieraan helpen, laat dan zeker wat van je horen!

BASIS_BIJENHOTEL4.jpg

Wil je zelf je tuin wat bij-vriendelijker maken, kijk dan zeker eens op de website 'wild van Bijen', hier vind je tal van tips en nuttige info:  wat kan ik zelf doen?

08:29 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Natuur, ontwerp | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

30-11-14

Het Vinne

Wandelen over knuppelpaden, die rakelings over het water slingeren en luisteren naar het gekwetter van een troep spreeuwen. Tijdens een wandeling rond het meer word je ondergedompeld in verschillende habitats.  Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stil staan. Een blik op het verleden onthult echter iets wat we misschien niet meteen hadden verwacht ...

vinne, vinnemeer

Het Vinne heeft een lange geschiedenis achter de rug. Door een samenspel van klimaat, weersomstandigheden en bodemgesteldheid werd  op het einde van het Weichseliaan een komvormige laagte uitgeschuurd in het Vinne. Er vormde zich een moeras waarin zich vanaf het preboreaal een turflaag afzette vanuit  de Vinbeek. Een circa 100 ha groot meer vormde het verzamelpunt  van neerslagwater, grondwater en oppervlaktewater.

Tijdens de middeleeuwen transformeerde het meer tot een turfkuil, waarbij inkomsten werden gegenereerd uit turfwinning.  Toen het gebied in 1841 eigendom van de familie Goossens en daarna van de commissaris Dhr. Henri de Pitteurs werd, onderging het meer een ware transformatie; de Vinnebeek  en de Sint-Odolphusbeek werden in een ringgracht rondom het gebied gelegd en het meer moest plaatsmaken voor een nieuwe bestemming. Na drie jaar droogpompen was ongeveer 100 ha volledig drooggelegd zodat akkerbouw en veeteelt mogelijk werden.

In 1930 kocht de Union Allumetière het Vinne, waarna een nieuwe metamorfose van start ging. De meerbodem werd beplant met canadapopulieren voor de productie van lucifers. Omstreeks 1949 ging men van start met het aanplanten.

In 1974 koopt de provincie Vlaams Brabant het gebied. Door een aantal ingrijpende maatregelen die de natuurontwikkeling stimuleerden werd  gesleuteld aan  de natuurwaarde van het gebied. Eén van de belangrijkste doelstellingen, was een natuurlijke waterhuishouding. Na meer dan  150 jaar overtollig water uit het meer weg  te pompen, werden de pompen stilgelegd zodat  de vinnelaagte zich opnieuw kon vullen met regen-  en grondwater. Dit betekende voor het Vinne dat  er opnieuw een open waterplas werd  gevormd, welke weliswaar nog steeds in verbinding staat met de pompen, vermits deze het gewenste waterniveau op peil houden.

het vinne, vinnemeer

02-02-14

Kleur en diversiteit in een klassiek straatbeeld

Nagenoeg alles wat zich binnen onze woonkern afspeelt, is op de één of andere manier het gevolg van menselijke ingrepen. Kenmerkend is dat er in een omgeving met geconcentreerde bebouwing, veel verschillende habitats aanwezig zijn, van gebieden die sterk door de mens beïnvloed werden, tot gebieden waar de natuur wat meer zijn eigen weg mag leiden. De groene gebieden zorgen er voor dat verschillende plant– en diersoorten zich kunnen verplaatsen en zelfs kunnen doordringen tot het stenige centrum, wat de diversiteit ten goede komt. Groen houdt onze woonomgeving leefbaar, zorgt voor afkoeling en geeft inwoners de mogelijkheid om even te ontsnappen aan alle drukte.  Minder leuk is dat steeds meer groen gewoon uit het straatbeeld verdwijnt, zelfs geweerd wordt.

verharding.jpg

Een landelijke woonzone, een verkaveling in een klein gehucht dat amper enkele straten groot is. Wanneer je onze straat in wandelt en om je heen kijkt, is het best even schrikken. Een patchwork van patronen, hoofdzakelijk bestaande uit gesloten verhardingen. In de westelijk helft treffen we geen enkele boom. Voortuintjes bestaan er hoofdzakelijk uit niet doorlatende verharding, in combinatie met af en toe een stukje strak gemaaid gazon, soms met een buiten proportie klein haagje.  Niet meteen wat je verwacht in een “residentiële wijk” met landelijk karakter.

oostwest.jpg

Onze grondwatertafel daalt. Oppervlaktewater en proper hemelwater worden zo snel mogelijk naar de riolering afgevoerd. Dit terwijl water zo belangrijk is en steeds belangrijker wordt.  Er is ontzettend veel werk aan de winkel! In heel wat straten zie je het; een onverharde strook voor de huizen, veel te breed voor een voetpad. Deze zone behoort tot het openbaar domein, en moet toegankelijk blijven voor werken aan nutsvoorzieningen. Vermits de overheid eigenaar is, en bewoners van de woning die er achter ligt eigenlijk geen toestemming hebben om ‘andermans eigendom’ in te palmen, liggen deze stroken er vaak maar pover bij. Ellenlange kiezelstroken, gebroken kalksteen, stukjes bestrating tot aan de oprit of kort gemaaid gras. Deze gemuilkorfde stukjes bieden echter heel wat mogelijkheden, zowel naar spontane natuur als naar gecultiveerd groen.

voorenna1.jpg

Een aantal studies benadrukken het belang van natuur, bossen en andere vormen van groen. Spontane stukjes wildernis liggen moeilijk en worden echter nog steeds niet geaccepteerd. Een vreemde gewaarwording, vooral omdat velen zich laten leiden bij het kiezen van een woonplaats door de aanwezigheid van groen. Een groot percentage gaat zelfs specifiek opzoek naar een ‘groene woonplaats’. Ze voelen er zich beter en het is veiliger voor de kinderen. Laat ons dus de handen uit de mouwen steken, en deze vreselijke restruimtes voorzien van een nieuwe look. En wanneer die hier en daar eens wat wilder oogt, laat ons dan vooral wat toleranter wezen!

voorenna2.jpg

De straat voorzien van een nieuw ecologisch jasje kan toch niet enkele een droom betreffen? Openbaar groen vraagt om kleur! Een ecologische straat met lineaire verbindingen ten voordele van fauna en flora, komt ook onze psyche ten goede!

09:04 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

08-10-13

Knoteiken

Knoteiken behoren tot één van de landschappelijke en ecologische kenmerken die de landbouwgebieden in de streek aan de benedenloop van de Zwarte Beek in een ver verleden typeerden. Knotbomen kennen we allemaal. Knoteiken blijken echter iets minder gekend, waarschijnlijk vermits je ze niet overal terug vindt. Hier behoorden ze echter lange tijd tot de landbouwcultuur. Doorheen de jaren werden vele knoteiken helaas verwaarloosd en vergeten.

De kleine landschapselementen verloren door een ver doorgedreven mechanisatie hun functie en daarmee ook hun bestaansreden. Heel wat knoteiken, hagen en houtkanten werden gerooid. Kleine percelen werden samengevoegd tot één groot, ruilverkavelingen, uitbreiding van woonkernen en industrie, ... heel wat oorzaken lagen aan de basis van het verdwijnen van de knoteik. Heel erg jammer, ze getuigen immers van het traditionele landgebruik van vroeger.

De knoteik heeft een rijk verleden en het knotten had heel wat voordelen. De belangrijkste reden van het knotten was de houtopbrengst. Vooral de hardheid maakte de eik als knotboom erg populair; als stookhout voor de broodbakovens, als grondstof om gereedschappen te vervaardigen, als geriefhout, enz ... .

Vandaag vervult de knoteik in ons overwegend cultuurlandschap een belangrijke ecologische en landschappelijke waarde. De vaak lineaire verbanden zorgen voor migratie van fauna en flora. Vele knotbomen zijn hol en vormen een ideale schuilplaats voor tal van kleine dieren en planten. De kleine landschapselementen zijn voor het goed functioneren van de natuur onmisbaar. Talrijke vogels, uilen, spechten, insecten, meikevers, padden, mossen, varens, paddenstoelen, ... ze hebben ze allen broodnodig!

knot1.jpg

knot3.jpg

15:08 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Natuur | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

06-10-13

Een plekje om zalig weg te dromen ...

Vroeger vond je volop poelen in het landschap. Vermits deze steeds vaker uit het landschapsbeeld verdwenen, verlagen de kansen voor talrijke dieren. Gelukkig groeit stilaan bij heel wat overheidsdiensten het besef dat het zo niet verder kan en worden heel wat poelen hersteld en opnieuw aangelegd.

In ons tuintje zijn we van start gegaan met het creëren van een klein ecosysteem. Onze voorkeur ging uit naar de aanleg van een natuurlijke poel. De arme zandgrond is echter te doordringbaar om zonder kunstmatige waterdichting te werken.

Wanneer de werken achter de rug zijn, volgt een uitgebreid verslagje. Nu eerst wat drinken en wat rusten na de graafwerkzaamheden. De niveaus werden uitgezet, op de diepste laag (135 cm) na. Onverwachts bezoek zorgde voor een wijziging van onze plannen. We installeerden ons aan de tuintafel in het zonnetje, waarna heel wat verhalen de revue passeerden.

Hieronder een beeld van ons ‘amfitheater” zoals het er vandaag uit ziet. Dit amfitheater zal omgevormd worden tot poel met natuurlijke glooiingen. De stijle wanden zullen wijken voor een eerste zone met een helling van 20°, een tweede zone met  een helling van 25° welke vervolgens tot het diepste punt zal aflopen tot bijna 30°.

 

 

poel.jpg

 

pad.jpg

deze pad kwam vast een kijkje nemen ... waarschijnlijk even ongeduldis als wij !

 

 

 

21:12 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

14-09-13

Over de schoonheid van het scheppen met natuurlijke materialen

Tijdens een wandeling van Lommel richting Hechtel-Eksel kruisten we de uitvergroting van een nest, een soort imposante, kronkelende cocon die de bomen in slingert. Een creatie welke onverbrekelijk verbonden blijft met de natuur en samen een geheel vormt. Een prachtig lijnenspel midden in de natuur en opgebouwd uit natuurlijke elementen. Overgebracht naar een artificieel milieu zouden ze al hun charme verliezen.Will Beckers bleek de kunstenaar achter dit project. Hij maakt gevlochten sculpturen, met natuurlijke materialen.

wbeckers2.jpg

WBeckers.jpg

Spontaan deed het me denken aan de werken van Andrew Goldsworthy, waar ik een grote fan van ben. Goldsworthy werkt enkel met materialen zoals ze in de natuur worden aangetroffen, net zoals heel lang geleden gebeurde.  Hoe langer hoe meer ondergaat de natuur eerst bewerkingen voor ze als materiaal in de productie opgaat. Bomen worden eerst tot planken verzaagd eer ze gebruikt worden om een bankje, kunstwerk of  knuppelpad mee te bouwen. Dit is niet zo bij Goldsworthy; hij werkt met wat er voor het rapen ligt. Stokken, keien,  pluimen,  ijspegels, wol, al wat hij vinden kan. 
In de meeste gevallen beperkt de ingreep van Goldsworthy zich tot het
selecteren en verplaatsen of herschikken van bladeren, keien, takjes, stenen. Keitjes van groot naar klein en van donker naar licht concentrisch geordend rond een zwart gat, een strook bladeren evoluerend van groenig wit over geel naar donkergroen, een draad van wol over een muurtje heen, ...

08:58 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Kunst, ontwerp | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

12-09-13

speels zoekend naar wat nectar

Afgelopen zomer waren er heel wat vlinders in onze tuin, veel meer dan andere jaren. Ondertussen loopt de zomer op zijn einde en trekt de warmte langzaam weg. Elke vlindersoort heeft zo zijn eigen methode om de winter door te komen. Heel wat dagvlinders die hier overwinteren, zoeken beschutting in een holle boom, de houtstapel, een schuurtje, onder bladeren van groenblijvende stengels, onde dorre bladeren, tussen uitgebloeide stengels, in een holte in de grond, ...

Wil je dat de vlinders de lente halen, ruim je tuin dan niet te grondig op! Laat de dorre stengels gerust staan, ze zorgen naast overwinteringsgelegenheid vaak voor prachtige winterse silhouetten. Alles hoeft niet netjes kortgeknipt, moderne beplanting is vandaag de dag niet alleen een stuk losser, daarnaast probeert ze ook de natuur te weerspiegelen en richt ze zich op duurzaam tuinieren, in samenhang met de natuur.

kleinevos.jpg

Kleine Vos

bruinzandoogje.jpg

Bruin zandoogje

08:59 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Natuur, Tuin | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

10-09-13

Groeven in een grimmige stam

Gekraak van takken breekt de stilte. Bramenstruiken woekeren over het pad, de doorns reiken tot aan mijn knieën. Ik sluit mijn ogen, de geur van het bos op mijn huid geeft rust. Ik kijk in het rond, naar de varens en de met mos overwoekerde stronken. Een open plekje in het bos heeft iets warms, zo onder het licht dat tussen de kruinen door glanst. Contouren van struiken wiegen zachtjes heen en weer. En plots ontmoet ik meneertje stam. Een optimistisch kereltje, ook al werd hij doormidden gekliefd,  hij lacht me vrolijk tegemoet!

vrolijk mannetje.jpg

 

09:46 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Fauna, Flora, Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook