06-01-13

Magie van de winterbloeiers

Hamamelis of toverhazelaar, woorden die klinken als muziek. Sinds de oudheid worden planten benoemd met een geslachtsnaam die lang en beschrijvend was. In eerste instantie lagen vooral de morfologische kenmerken aan de basis, later, tijdens de middeleeuwen speelde vooral de geneeskrachtige werking van planten een grote rol bij het ordenen. De Zweedse botanicus Carolus Linnaeus (1707-1778) was de grondlegger van de huidge nomenclatuur. Elke plant kreeg hierbij twee namen; een geslachtsnaam en een soortaanduiding.

In botanische of wetenschappelijke namen van planten herkennen we vandaag nog steeds de toen levende talen, het Grieks en het Latijn. De wetenschappelijke namen zijn altijd volledig en ze verwijzen meestal naar de herkomst, typische plantkenmerken of naar de ideale groeistandplaats. Aan de plantennaam kunnen we vaak afleiden hoe de plant er uit ziet. Wanneer we naar het buitenland gaan, is het belangrijk om de wetenschappelijke benamingen te kennen, vermits deze benaming over de hele wereld dezelfde is.

De Nederlandse namen zijn eerder volksnamen, meestal plaats- en streekgebonden. Ook deze namen duiden in hoofdzaak op eigenschappen of op het uiterlijk van de plant.

Hamamelis: hama (Grieks voor gelijk) en melis (slaat op mellon= appelboom), wat kan slaan op gelijk bloemen en vruchten, bladeren gelijkend op appelbladeren. Hamatus slaat dan weer op haakvormige bloemen.  

mollis: Latijn voor zacht, mollig, week

intermedia: tusseninstaand, middelste, in vorm of kleur

Hamamelis2.JPG

Persoonlijk vind ik de roodbloeiende soorten de mooiste. Helaas willen ze om één of andere reden niet in onze tuin aarden. Misschien dat ik bijgevolg eens op zoek ga naar een Cornus mas, vermits ik deze misschien net iets mooier vind dan een geel bloeiende Hamamelis...

 

09:02 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Heesters, Tuin | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

14-02-12

Galanthus

Langzaam smelt de sneeuw en ruimt vorst zijn plaatsje in voor dooi. Zo mooi als de tuin vorige week was, zo troosteloos oogt hij nu. Stengels liggen platgeslagen op de grond en van de afgestorven vaste planten resten nog enkel wat hoopjes vlakke bruine vlaaien. De grond is nog helemaal bevroren en de watertuilen zijn nog niet ontdooid. Zelfs nu, onder deze barre omstandigheden verschijnen hier en daar de eerste sneeuwklokjes.  In dit seizoen met weinig bloei, blijft dit dappere bolgewas me nog steeds op een charmante manier bekoren.

Afbeelding1G.png

 

09:56 Gepost door Silvia Dubois in Flora | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

22-10-11

Liquidambar styraciflua

Liquidambar, een opvallende solitair, vooral omwille van zijn prachtige herfstverkleuring; van geel, karmijn, tot bloedrood en purper.

 

De naam Liquidambar is afkomstig van het Latijnse ‘liquidus’ en het Arabische ‘ambar’; vloeibare amber. Amber, dat een uitscheidingsproduct van de potvis is, kennen we vooral uit de parfumindustrie. De overvloedig vrijkomende bruinrode hars uit een beschadigde stam van Liquidambar, geurt even speciaal als de welriekende amber uit de maag van de potvis, vandaar de verwijzing in zijn naam.

Naast de bijzondere geur, werd de kleverige hars door de indianen gebruikt als lekkernij; sweet gum, de voorloper van de kauwgom. In Midden-Amerika wordt deze boom nog steeds aangeplant om de kauwgomindustrie van grondstoffen te voorzien.

Styraciflua staat dan weer voor vloeibare storax en storax is het gestolde sap van de Styrax officinalis, dat op zijn beurt gebruikt wordt als amber.

 

 

liquidambar.png

 

21:42 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, Flora, Natuur, Tuin | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

11-10-11

Aards kleurenpallet

Heel wat vaste planten kenmerken zich door een korte bloeiperiode, maar sommige kunnen er bijna het hele jaar goed uitzien. Ook in de herfst en in de winter, kunnen heel wat plantensilhouetten en zaadschermen voor een boeiend beeld zorgen.

Het kiezen van planten, gebeurt veel te vaak op basis van hun bloei en weinig op basis van hun sierwaarde tijdens de kille winterperiode. Wellicht omdat we tijdens de lente en de zomer nu eenmaal meer buiten vertoeven. Toch kan kiezen voor mooie planten, die daarnaast tijdens de winter niet in een hoopje pulp veranderen, een meerwaarde zijn. Heel wat planten trotseren wind en vorst, zijn veerkrachtig en anderen zijn dan weer zo sterk dat ze zelfs fier overeind blijven staan. Ook grassen houden het over het algemeen erg lang uit, in de lage winterzon zien de verdroogde bloempluimen er immers prachtig uit.

appel.jpg

 

16:08 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Natuur, ontwerp, Tuin | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

03-10-11

Maclura pomifera

De osagedoorn (Maclura pomifera) behoort tot de moerbeifamilie (Moraceae). De sterk opvallende vruchten in de vorm van een sinaasappel zijn sterk gerimpeld en hebben een diameter tot ongeveer 15 cm. Ze zijn gevuld met een kleverig wit sap en ze worden vooral aangewend voor de bereiding van natuurlijke geneeskundige tinctuur en zalven. In tegenstelling tot de gewone moerbei, zijn de vruchten niet geschikt voor menselijke consumptie. De Maclura pomifera is geen inheemse boom, hij vond zijn oorsprong in de Verenigde staten. In ons klimaat bereikt hij na 10 jaar ongeveer een hoogte van 4 meter. In prairiegebieden werden ze massaal aangeplant om ondoordringbare heggen te vormen. De scherpe stekels die zich op de takken bevinden, vormden een voorloper op de prikkeldraad.

maclura pomifera (2).JPG

07:27 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, Flora | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

17-09-11

Prairiebeplanting en Machobeplanting

Dit weekend zijn het opendeurdagen bij Jan Spruyt, de man die zich de afgelopen jaren specialiseerde in prairiebeplanting. Ondertussen is prairiebeplanting geen onbekend begrip meer;  met een vorm van aanplanting die zich typeert door een lange levensduur, een visueel aantrekkelijk natuurlijk uitzicht en zijn arbeidsextensief karakter kenden prairietuinen hun opmars. De groenvorm heeft als voornaamste voordelen dat er geen bestrijdingsmiddelen nodig zijn, dat een prairietuin wintervast en zelfregulerend is, dat er niet extra dient te worden beregend, dat de gebruikte planten een nectarbron zijn voor vlinder, bijen en andere insecten, …

Al deze voordelen  maken dat prairietuinen vaak worden gepromoot als de nieuwe visie op ecologisch tuinieren. Toch is dit niet helemaal sluitend. De prairiebeplanting bestaat immers voornamelijk uit uitheemse planten die voorkomen in de prairies van Noord-Amerika. Ook kan de prairietuin niet als ideale vlindertuin aanzien worden, vermits er voor het instant houden van onze inheemse vlinderpopulatie vooral waardplanten nodig zijn. Het is wel mooi meegenomen dat de laatbloeiende bloemen een gewaardeerde nectarvorm zijn. Ook het gebruik van lava laat een ecologische voetafdruk na, maar er zijn al een aantal alternatieven en er wordt volop geëxperimenteerd met nieuwe bodemmaterialen.

Naast prairiebeplanting, kan je tijdens de opendeur ook heel wat te weten komen over Perennial Macho Plantings, een soort label dat Jan Spruyt introduceerde. Machobeplanting is een soort label dat toegekend wordt aan een aantal planten met een mega-macho-karakter. Het zijn vooral langlevende oersterke planten, welke zich in minder dan 1 jaar tot maximum 2 jaar tijd volledig sluiten.  Machoplanten zijn ziekteresistent, ogen mooi, kunnen lichte betreding verdragen, hoef je geen extra water te geven vermits ze droogte resistent zijn, bovendien beperkt het onderhoud zich tot éénmalig maaien aan het einde van de winter.

pra.jpg

prai2.jpg

prai3.jpg

 

 

19:08 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Flora, Natuur, ontwerp, Tuin | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

15-09-11

Uitbundige sieruien

In september kunnen we vaak nog genieten van de laatste zachte zomerdagen. Vandaag schommelde de temperatuur rond de 20 graden. Ideaal om in de tuin te klussen en te genieten van het heerlijk najaarszonnetje.

En zoals iedereen al wel gemerkt zal hebben, het is weer volop 'bollentijd'. Nadat de vrolijke sterretjes van de Allium’s de tuin het afgelopen voorjaar zo opvrolijkten, zijn dit de eerste bollen waarvan ik een aanzienlijk aantal exemplaren extra in de grond heb gezet. Niet enkel omdat ik verlang naar een tapijt vol uitbundigheid, maar ook omdat afgelopen zomer heel wat katten en  poezen uitgerekend onze borders uitkozen als openbaar toilet. Daarbij maakten ze er een sport van om de bollen uit te graven en ermee vandoor te gaan.  Op verschillende plaatsen in de tuin vond ik af en toe een stukje terug.  Nu de grond warm is, wat deze mediterrane bollen nodig hebben om een goed wortelgestel te vormen, heb ik een hele strook  Allium giganteum, Gladiator en Purple sensation geplant. Ook heb ik me laten verleiden om enkele bolletjes van de Allium Hair aan te schaffen. Op de verpakking zien ze er zo bizar en komisch uit, ik ben eens benieuwd wat dat in het echt gaat geven. En nu nog Allium schubertii, die wil ik het liefst in mijn tuintje, maar helaas ben ik hem nog niet tegengekomen. Wekenlang blijft deze variëteit prachtig. De haast excentrieke bollen blijven er een hele poos fris uit zien en behouden gedurende een lange periode hun kleur. Best wel indrukwekkend.

Naast Allium ging er ook nog wat Galanthus de grond in. Zoveel keuze en zoveel variëteiten, waarvan de meest sobere en bescheiden soorten mijn voorkeur genieten. Voor een natuurlijk beeld gooi ik ze in groepjes op de grond, waar ze vervolgens, op de plek waar ze terecht kwamen, de aarde tegemoet gaan.

 

P1000199.JPG

 

16:40 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Tuin | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

14-09-11

Kleurrijk feest

In onze bloemenweide verschenen bloemen in alle kleuren van de regenboog. Heel de zomer lang werden we verwend met een levend boeket, een kleurrijke mix, welke op sommige plaatsen een hoogte bereikte van wel 2 meter. Het wordt stilletjes tijd om afscheid te nemen van het schilderachtige hoekje en over te gaan tot het maaien, zodat de zaadjes zich kunnen verspreiden. Maar eerst nog enkele fotootjes ...

bloemenweide.jpg

bloemenweide3.jpg

 

16:20 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Flora, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

18-07-11

Zuiderse sfeer met Ficus carica

Vijgen worden geassocieerd met mediterrane landen, toch doet hij het in ons klimaat best goed. In al de jaren dat ik er eentje in de tuin heb staan, sloeg de vorst slechts één maal zo hard toe dat alle takken verdwenen waren. In het voorjaar vormden zich echter spontaan nieuwe scheuten, en niet erg veel later kon ik wederom genieten van de toch wel erg decoratieve look.

Vijgen kweek je best op een zonnige, beschutte plaats in arme grond. Bemesting zorgt ervoor dat de scheuten te snel groeien, wat ze heel wat vorstgevoeliger maakt.

vijg.jpg

13:46 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Heesters, lekkers uit de tuin, Tuin | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

22-06-11

Borago officinalis

Al eeuwenlang worden aan bernagie (ook wel komkommerkruid genoemd) legendarische krachten toegekend. Zo zou het kruid met zijn helderblauwe, eetbare stervormige bloempjes, vreugde en geluk brengen op de plaatsen waar het groeit. Volgens de oude Grieken en de Romeinen was bernagie vooral de brenger van troost en moed. Van Plinius kreeg de naar komkommer smakende plant voor haar oppeppende invloed de erenaam ‘Euphrosinum’ (= de welgezinde).

 

Bernagie is een winterharde, gemakkelijk te kweken plant. Hij houdt van zon en zaait zichzelf behoorlijk uit. Hij groeit wat onregelmatig naar alle kanten, maar dat wordt goedgemaakt door de wolk van blauwe bloempjes, die gedurende de hele zomer in gebogen trosjes bloeien.

De bladeren kunnen in slaatjes, als decoratie op zomercoctails, ingevroren in ijsblokjes, of je kan ze klaarmaken als spinazie. 

Zijn bloempjes versieren de hele zomer lang lekkere slaatjes en borrelhapjes. Ook in ijsblokjes staan de lieve blauwe bloempjes enig.

 

 

bernagie2.jpg

 

10:06 Gepost door Silvia Dubois in Flora, kruiden, lekkers uit de tuin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook