06-11-14

dwalen in het duister

Terwijl ik naar de wolken kijk en de grillige wind voel, maak ik me de bedenking dat ik balanceer op de rand van de schemerzone, ergens tussen oneindig en de grens waar de horizon halt schijnt te houden. Elke plekje heeft haar eigen, unieke verhaal. Het landschap en de eigenheid van een gebied zijn levende, oneindige bronnen van energie en bezieling. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind.De wolken zijn in beweging en vormen op dit ogenblik een kil en grauw decor. Ze houden de sterren, kleur en zon voor me verborgen.

Ik wandel verder en laat me door mijn zintuigen leiden. In mijn hoofd is het rumoerig.  De prachtige structuren roepen enkele beelden op die we te pas en te onpas zien verschijnen.  Uitgestrekte, idyllische landschappen worden voortduren economisch gebruikt in allerhande reclameboodschappen. Een blinkende wagen glijdt zachtjes ogend over desolate, kronkelende paden. Door het lelijke vervuilend stukje blik te omringen met een flinke dosis natuurpracht, slaagt men er blijkbaar toch in om de verkoopscijfers de hoogte in te jagen.

Hieruit kunnen we concluderen dat in elk van ons een oerverlangen schuilt, een diepe drang naar de puurheid van de natuur. Vind je het dan vreemd dat ik niet kan snappen hoe er de afgelopen decennia met natuur omgegaan werd? Hoe kan een landschap zo versnipperd raken, dat elke vorm van samenhang haast verloren lijkt?

 

aards effect.jpg

landschap, ons meest kwetsbaar kapitaal

 

15:55 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (15) |  Facebook

Commentaren

Mooi geschreven

Gepost door: Joke | 06-11-14

Reageren op dit commentaar

'k Dwaal mee... in het ongerepte stukje...
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 06-11-14

Reageren op dit commentaar

Wat mooi geschreven en zo herkenbaar, denk dat iedereen wel wil vluchten in het groen en de rust.
Elke dag wandel ik, en geniet daar van, de rust en knipoog die je van moeder aarde krijgt. Hans

Gepost door: Hans | 06-11-14

Reageren op dit commentaar

ik begrijp je 100%. Ben net terug van het eiland Texel waar ik ook genoten heb van de kilometers brede duinen. Verdriet bij het besef dat Oostende ooit ook veel meer duinen had dan het kleine stukje dat vandaag bewaarde gebleven is.
Landbouw lijkt mij harmonieuzer op Texel dan hier bij ons.
Wij missen inderdaad respect voor de natuur.
Ik moet zelf nog een grotere bijdrage zien te leveren.
Ga daar eens over nadenken.

Gepost door: pieterbie | 07-11-14

Reageren op dit commentaar

De natuur was vandaag opeens heel anders, echt herfst. Hans

Gepost door: Hans | 07-11-14

Reageren op dit commentaar

Goeie morgen Silvia
Wens je een aangename Zaterdag hopelijk zonder regen
Groetjes Nikki
ps ik kom straks terug om hier van alles te genieten

Gepost door: Nikki | 08-11-14

Reageren op dit commentaar

Wat heb je dit hier knap beschreven ik ben blijven hangen bij de schilderachtige tekst.Mist en wolken verkleinen ons zicht...alles is anders,minder uitgestrekt en wat is er nu intenser en mooier dan verblijven in de natuur.

Gepost door: marylou | 08-11-14

Reageren op dit commentaar

Wat heb je de natuur hier mooi beschreven!
Dank voor je reactie.
Fijne zondag

Gepost door: Ay | 08-11-14

Reageren op dit commentaar

Met een warme groet en een lieve lach
wens ik je van harte een prachtige avond verder
geniet in alles wat je doet
Nikki

Gepost door: Nikki | 09-11-14

Reageren op dit commentaar

Het is nog steeds een metrologisch wonder, het weer in november. Hans

Gepost door: Hans | 09-11-14

Reageren op dit commentaar

Echte vrienden die heb je niet voor even,
echte vrienden die heb je voor het leven
Groetjes Nikki

Gepost door: Nikki | 12-11-14

Reageren op dit commentaar

ja, we zijn inderdaad allesbehalve goed bezig met moedertje natuur.

knappe tekst, silvia!! :-))

Gepost door: curieuzeneuzemosterdpot | 13-11-14

Reageren op dit commentaar

Ik dwaal mijmerend met je mee

Gepost door: merel | 13-11-14

Reageren op dit commentaar

Achtergebleven gedachten...
Zouden er nog gedachten
achter blijven als ik alles
van me af ga schrijven
Of zouden er nog wat wachten,
die me dan bespringen
in donkere nachten
en me alsnog doen verstijven?
Nikki

Gepost door: Nikki | 14-11-14

Reageren op dit commentaar

de puurheid van de natuur, ik kan er echt van genieten en kom erdoor tot rust... we moeten het in ere houden ... en jammer genoeg loopt dat niet zoals t zou moeten... Mooi verwoordt Silvia
Grts,

Gepost door: AmaZony | 17-11-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.