20-02-14

Landschap in beweging

Het landschap; een intiem, donker of romantisch decor? Beelden van bossen, valleien, hoge bergvlakten, en natuurgebieden verschijnen spontaan op mijn netvlies. Net als sneeuwvlokken, regen en zon.

Februari, misschien wel de somberste maand van het jaar. Ook al wintert het dit jaar niet echt, de wereld om ons heen blijft er wat triest en desolaat uitzien. De zonnestralen van de laagstaande winterzon schijnen door de kale takken en zorgen voor langgerekte schaduw. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind, hun bast is in alle glorie zichtbaar en tijdens deze grauwe maand op zijn mooist. Afgerijpt hout vertoont de mooiste structuren en allerlei korstmossen tonen hun doorleefd karakter.

Het leven buiten verlangt naar de lente. Zelf geniet ik van details en van de stilte die de laatste winterdagen vaak met zich mee brengen. Buiten zijn - het traag en werkelijk beleven van de ongedwongen schoonheid - maakt gelukkig. Vooral ’s morgens, wanneer de dag langzaam ontwaakt, als de ochtendzon het landschap met een zacht licht omfloerst. Maar ook tijdens de beweeglijkheid van de dag, zelfs te midden van een stortbui waarbij smalle watersporen zich brutaal aftekenen.

Wanneer ik vandaag over het landschap nadenk, is het liefde op zijn grimmigst. Landschap is een blik op oneindig, tot waar de horizon halt houdt en weer terug. Een schemerzone, veel ruimer dan enkel natuur en de natuurlijk ogende panorama’s. Verder dan pittoreske kleine dorpjes en donkere steden met hun harde, stenige massa.

 

Hoe er met ons landschap omgegaan wordt, baart me echter steeds grotere zorgen. Op de buis en in media wordt het feit dat we onze planeet aan het vergiftigen zijn gelukkig al wat vaker aangekaart. Voor velen is het een beetje de ver van hun bed show. Anderen willen het dan weer niet snappen of geloven. Net als een struisvogel, steken ze liever de kop in het zand. En wat met diegenen die in de mogelijkheid zijn om écht wat te veranderen, zowel op korte als op langere termijn? Als je het mij vraagt is het hoog tijd om op te staan ...

 

P1070638.JPG

 

09:18 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Natuur | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

Commentaren

dan moeten we met zijn allen opstaan anders helpt het niet. Helaas beschouwen velen het als ver van mijn bed , maar het is zo dichtbij, angstvallig dicht bij

Gepost door: merel | 20-02-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.