02-02-14

Kleur en diversiteit in een klassiek straatbeeld

Nagenoeg alles wat zich binnen onze woonkern afspeelt, is op de één of andere manier het gevolg van menselijke ingrepen. Kenmerkend is dat er in een omgeving met geconcentreerde bebouwing, veel verschillende habitats aanwezig zijn, van gebieden die sterk door de mens beïnvloed werden, tot gebieden waar de natuur wat meer zijn eigen weg mag leiden. De groene gebieden zorgen er voor dat verschillende plant– en diersoorten zich kunnen verplaatsen en zelfs kunnen doordringen tot het stenige centrum, wat de diversiteit ten goede komt. Groen houdt onze woonomgeving leefbaar, zorgt voor afkoeling en geeft inwoners de mogelijkheid om even te ontsnappen aan alle drukte.  Minder leuk is dat steeds meer groen gewoon uit het straatbeeld verdwijnt, zelfs geweerd wordt.

verharding.jpg

Een landelijke woonzone, een verkaveling in een klein gehucht dat amper enkele straten groot is. Wanneer je onze straat in wandelt en om je heen kijkt, is het best even schrikken. Een patchwork van patronen, hoofdzakelijk bestaande uit gesloten verhardingen. In de westelijk helft treffen we geen enkele boom. Voortuintjes bestaan er hoofdzakelijk uit niet doorlatende verharding, in combinatie met af en toe een stukje strak gemaaid gazon, soms met een buiten proportie klein haagje.  Niet meteen wat je verwacht in een “residentiële wijk” met landelijk karakter.

oostwest.jpg

Onze grondwatertafel daalt. Oppervlaktewater en proper hemelwater worden zo snel mogelijk naar de riolering afgevoerd. Dit terwijl water zo belangrijk is en steeds belangrijker wordt.  Er is ontzettend veel werk aan de winkel! In heel wat straten zie je het; een onverharde strook voor de huizen, veel te breed voor een voetpad. Deze zone behoort tot het openbaar domein, en moet toegankelijk blijven voor werken aan nutsvoorzieningen. Vermits de overheid eigenaar is, en bewoners van de woning die er achter ligt eigenlijk geen toestemming hebben om ‘andermans eigendom’ in te palmen, liggen deze stroken er vaak maar pover bij. Ellenlange kiezelstroken, gebroken kalksteen, stukjes bestrating tot aan de oprit of kort gemaaid gras. Deze gemuilkorfde stukjes bieden echter heel wat mogelijkheden, zowel naar spontane natuur als naar gecultiveerd groen.

voorenna1.jpg

Een aantal studies benadrukken het belang van natuur, bossen en andere vormen van groen. Spontane stukjes wildernis liggen moeilijk en worden echter nog steeds niet geaccepteerd. Een vreemde gewaarwording, vooral omdat velen zich laten leiden bij het kiezen van een woonplaats door de aanwezigheid van groen. Een groot percentage gaat zelfs specifiek opzoek naar een ‘groene woonplaats’. Ze voelen er zich beter en het is veiliger voor de kinderen. Laat ons dus de handen uit de mouwen steken, en deze vreselijke restruimtes voorzien van een nieuwe look. En wanneer die hier en daar eens wat wilder oogt, laat ons dan vooral wat toleranter wezen!

voorenna2.jpg

De straat voorzien van een nieuw ecologisch jasje kan toch niet enkele een droom betreffen? Openbaar groen vraagt om kleur! Een ecologische straat met lineaire verbindingen ten voordele van fauna en flora, komt ook onze psyche ten goede!

09:04 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

Commentaren

Je 'voor' en 'na' zijn mooi, Silvia. We zijn groene meisjes hé...
'k Ben aan 't bouwen, midden in de stad. Een vergane 'grote' tuin wordt een openbaar park (wordt aangelegd), in dit park komen 15 huizen, volledig met hout bekleed... Het park zal overdag voor iedereen toegankelijk zijn. Groen... !
Lie(f)s.

Gepost door: Lies | 02-02-14

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.