31-10-13

Wildbreien

Bomen en straatmeubilair in een wollig jasje, je ziet het steeds vaker opduiken. Eerst vooral in grote steden, maar tegenwoordig ook in kleine landelijke gemeenten als Deurne, bij Diest. Niet enkel kunstenaars, ook anonieme breiers volgen het voorbeeld van grondlegster Magda Sayez. Ongeveer 8 jaar geleden besloot ze in te grijpen. Ze vond dat haar grijze stad best een wollige kleurboost gebruiken kon.

Vervolgens groeide de belangstelling voor dit soort graffiti, met natuurlijke wol. Het wildbreien (ook wel stadsbreien, urban knitting en Guerilla knitting genoemd) won aan populariteit. Koude, grijze en grillige plekken werden opgefleurd met kleur en warmte. Een erg leuk initiatief, dat zich ondertussen wereldwijd wist te ontwikkelen. Dankzij de vele leuke breiwerkjes, blijft de openbare ruimte in beweging. Steeds andere vormen en kleuren, kleine kuntwerkjes die her en der verschijnen, en ons uitnodigen om even halt te houden...

wild2.jpg

12:16 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

14-10-13

Dag van de architectuur

Dit jaar helemaal in het teken van 'bloeiende landschappen'. Bloeiend, een term waar we heel wat richtingen mee uit kunnen en die misschien niet eens zo slecht gekozen is wanneer we uit de lucht naar ons kleine landje kijken ...

Landschap en architectuur, twee dingen waar over kan blijven schrijven, toch is er maar één manier om ze echt te ontdekken; je moet ze beleven! En dat is wat we gisteren gedaan hebben. Af en toe in de gietende regen, soms wat druilerig en naar het einde toe nog enkel grijs.

Van de Hertog Jansite over Winterslag richting Waterschei. Met als afsluiter een heerlijke wandeling in het THOR park.

mijn4.jpg

THOR.jpg

mijn2.jpg

07:42 Gepost door Silvia Dubois in architectuur, Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

08-10-13

Knoteiken

Knoteiken behoren tot één van de landschappelijke en ecologische kenmerken die de landbouwgebieden in de streek aan de benedenloop van de Zwarte Beek in een ver verleden typeerden. Knotbomen kennen we allemaal. Knoteiken blijken echter iets minder gekend, waarschijnlijk vermits je ze niet overal terug vindt. Hier behoorden ze echter lange tijd tot de landbouwcultuur. Doorheen de jaren werden vele knoteiken helaas verwaarloosd en vergeten.

De kleine landschapselementen verloren door een ver doorgedreven mechanisatie hun functie en daarmee ook hun bestaansreden. Heel wat knoteiken, hagen en houtkanten werden gerooid. Kleine percelen werden samengevoegd tot één groot, ruilverkavelingen, uitbreiding van woonkernen en industrie, ... heel wat oorzaken lagen aan de basis van het verdwijnen van de knoteik. Heel erg jammer, ze getuigen immers van het traditionele landgebruik van vroeger.

De knoteik heeft een rijk verleden en het knotten had heel wat voordelen. De belangrijkste reden van het knotten was de houtopbrengst. Vooral de hardheid maakte de eik als knotboom erg populair; als stookhout voor de broodbakovens, als grondstof om gereedschappen te vervaardigen, als geriefhout, enz ... .

Vandaag vervult de knoteik in ons overwegend cultuurlandschap een belangrijke ecologische en landschappelijke waarde. De vaak lineaire verbanden zorgen voor migratie van fauna en flora. Vele knotbomen zijn hol en vormen een ideale schuilplaats voor tal van kleine dieren en planten. De kleine landschapselementen zijn voor het goed functioneren van de natuur onmisbaar. Talrijke vogels, uilen, spechten, insecten, meikevers, padden, mossen, varens, paddenstoelen, ... ze hebben ze allen broodnodig!

knot1.jpg

knot3.jpg

15:08 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Natuur | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

06-10-13

Een plekje om zalig weg te dromen ...

Vroeger vond je volop poelen in het landschap. Vermits deze steeds vaker uit het landschapsbeeld verdwenen, verlagen de kansen voor talrijke dieren. Gelukkig groeit stilaan bij heel wat overheidsdiensten het besef dat het zo niet verder kan en worden heel wat poelen hersteld en opnieuw aangelegd.

In ons tuintje zijn we van start gegaan met het creëren van een klein ecosysteem. Onze voorkeur ging uit naar de aanleg van een natuurlijke poel. De arme zandgrond is echter te doordringbaar om zonder kunstmatige waterdichting te werken.

Wanneer de werken achter de rug zijn, volgt een uitgebreid verslagje. Nu eerst wat drinken en wat rusten na de graafwerkzaamheden. De niveaus werden uitgezet, op de diepste laag (135 cm) na. Onverwachts bezoek zorgde voor een wijziging van onze plannen. We installeerden ons aan de tuintafel in het zonnetje, waarna heel wat verhalen de revue passeerden.

Hieronder een beeld van ons ‘amfitheater” zoals het er vandaag uit ziet. Dit amfitheater zal omgevormd worden tot poel met natuurlijke glooiingen. De stijle wanden zullen wijken voor een eerste zone met een helling van 20°, een tweede zone met  een helling van 25° welke vervolgens tot het diepste punt zal aflopen tot bijna 30°.

 

 

poel.jpg

 

pad.jpg

deze pad kwam vast een kijkje nemen ... waarschijnlijk even ongeduldis als wij !

 

 

 

21:12 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

01-10-13

Zonnekruid

1 oktober, de dagen worden alsmaar korter en 's morgens in t-shirt de deur uitgaan, dat is er voorlopig niet meer bij. Een zacht briesje suist doorheen het lange gras, wat best erg aangenaam klinkt. Het zonnetje schijnt, ideaal om nog wat te klussen in de tuin. Ondertussen geniet ik met volle teugen van warme zomerkleuren en al wat bloeit.

Helenium Moerheim Beauty (2).JPG

Helenium Moerheim Beauty (3).JPG

Helenium 'Moerheim Beauty'

een zonnekruid dat ontdekt en benoemd werd door de Koninklijke Kwekerij Moerheim uit Dedemsvaart. De naam 'Beauty' vind ik zeker niet onterecht. Een echt pareltje als je het mij vraagt! 

Helenium 'Moerheim Beauty' wenst een zonnige plaats en wordt ongeveer 80 tot 100 cm hoog en bloeit in de periode juli tot begin oktober.

15:31 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Tuin | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook