28-09-13

dom, echt dom ...

deze namiddag ben ik enkele uurtjes op de fiets gesprongen met mijn fototoestel in de fietstas. Een 25-tal kilometer dedoold en gezapig rondgedwaald in de vallei van de Zwarte Beek, de venusberg en doorheen de prachtigste holle wegen van Lummen en Paal. Onderweg  hier en daar heel vaak halt gehouden om de prachtige beelden die zich aan een snel tempo schouwden, te vereeuwigen. Heel wat landschappen, knoteiken, spectaculaire lagen in de holle wegen, en prachtige foto's van de Gestelse molen. Het water stroomde van een aantal trapjes, de zon zorgde voor een spectakelspel, deze foto's zouden steevast toppers worden.

Groot was dan ook mijn ontgoocheling toen ik het SD-kaartje uit de camera wou halen. Blijkbaar was ik op pad gegaan, zonder kaartje...

Vandaag dus geen beeld, enkel wat gemijmer ...

19:21 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

24-09-13

Arboreta in Luxemburg

Parc Klosegrënnchen

Te midden van enkele moderne flatgebouwen en de autoweg werd een zeer leuk parkje aangelegd; ‘Parc Klosegrënnchen’. Dit park vormt samen met 2 andere parken één groot geheel.

Parc Klosgrënnchen bevindt zich op een plateau op ongeveer 350 meter hoogte.  De Luxemburgse zandsteen die vrij kwam tijdens de aanleg van de oostelijke ringweg, werd gebruikt om het parkje en de duinen te modelleren, waarna het ‘Zand-ArboretuParc.jpgm’  geboren werd.

Op de noordelijke hellingen van de duinen en in verschillende bosjes, groeien bremstruiken, jeneverbessen, wilgen, wilde rozen en dennen uit alle delen van Europa.

De duinen bestaan uit zeer slechte, droge zandgronden, een semi-natuurlijke steppe-achtig grasland welke doorheen de jaren een bijzonder leefgebied gingen vormen voor een aantal zeldzame planten zoals Dianthus deltoids, Dianthus deltoides, Ornithopus perpusillus, Vicia lathyroides, Orobanchce purpurea.
In de kom van de vallei vinden we natte weilanden waarin drie spiraalvormige vijvers liggen, welke enerzijds een fraai contrast vormen met de dorre duinen en anderzijds het overtallige regenwater opvangen met het oog op het voorkomen van overstroming van de benedenstad.
 

ParcKlosegrennchen.jpg

ParcKlosegrennchen2.jpg

 

Parc Réimerwee


ParcReimerwee.jpg

 

In het zog van de stedenbouwkundige reorganisatie van de wijk door de landschapsarchitect Peter Latz, werd op het plateau van Kirchberg een groene gordel aangelegd met aangeplante stroken langsheen paden, welke parallel met elkaar lopen. Het arboretum groepeert boomsoorten en rotsformaties uit alle lidstaten van de Europese Unie en draagt bij aan het ontstaan van een brede waaier aan leef- en ontdekkingsruimten.

 

Langs het fietspad bevinden zich 21 verschillende soorten eiken. Wat betreft beuken tref je er ook een enorme diversiteit.

 

 

 

 

 

parcreimerwee1.jpg

parcreimerwee3.jpg

Een weekendje Luxemburg bleek toch veel te kort …

Op dag 1, na een onderdompeling in de cultuur en architectuur van de binnenstad, na 28 kilometer wandelen en de ogen de kost geven, toch tot de vaststelling moeten komen dat we lang niet alles gezien hadden.  En op dag 2, helaas ook toe moeten geven dat voor een stad als Luxemburg, best wat meer tijd uitgetrokken mag worden …

Ontzettend veel prachtige parken, welke bovendien allen gratis toegankelijk zijn en attractief gemaakt werden voor zowel jong als oud.

Zo bevindt Parc Réimerwee zich bijvoorbeeld aan een groot sportcomplex met tal van mogelijkheden. Bovendien is er eet- en drankgelegenheid, een leuk natuurlijk doolhof, natuurlijke waterzuivering, wandelpaden, immense skate- en fietspaden, ...,  en wat ouders graag zullen horen; een grote speeltuin waar kinderen kunnen ravotten!.

23-09-13

Place de l'Europe, Luxemburg

Afgelopen weekend stond een city-trip richting Luxemburg op het programma. Het bleek een schot in de roos, we vielen van de ene verbazing in de andere. De eerste dag wandelden we 28 km; op en neer, op en neer, op en neer, en zo ging het een heel eindje door. Dat we zoveel hoogteverschillen te trotseren kregen, daar waren we niet op voorbereid. Toen we om 23.15 uur ons hotel bereikten, waren we opgelucht dat we ons eindelijk op het immense bed konden laten vallen.

Onze kamer keek uit op ‘La Place de l'Europe’, een groot publiek plein dat in 1996 werd ontworpen door Ricardo Bofill(Barcelona, 1939). Deze Spaanse architect oogstte doorheen de jaren zowel roem als minachting, vooral omwille van de samenvoegingen van klassieke en moderne bouwtechnieken in tal van zijn projecten.

De driehoekige vorm van La place de l’Europe zou gebaseerd zijn op de "matrix" van de historische nederzetting ten tijde van de eerste Europese instellingen in Luxemburg. Het plein, dat in wezen een groot dak betreft (het ligt boven een parkeergarage en een grote tunnel), heeft een echt stedelijk karakter. De platanen werden volgens patroon geplant. De soortenkeuze is beperkt, doch lijkt evident, temeer omdat platanen zich uitstekend verlenen voor dergelijke toepassing.

Het werk van Ricardo Bofillis heel herkenbaar. Toen ik het plein zag, legde ik meteen de link met wat ik laatst in Barcelona zag. Zelf ben ik niet meteen een grote fan van de vaak uit proportie getrokken ruimten. Anderzijds laten ze me ook niet altijd koud. Sommige pleinen stralen echt iets onwezenlijks uit, waarbij je, wanneer je doorheen de ruimte wandelt, vaak wordt overvallen door een ietwat bevreemdend gevoel. Het feit dat weinig mensen geneigd zijn om lang op dergelijke plekken te vertoeven, illustreert dat ze vaak een beetje mensenmaat missen wat misschien wel in de lijn van de bedoeling van deze architect zal liggen?

place de leurope.png

place europe.jpg

 

13:09 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, ontwerp, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

18-09-13

Explosie aan zonnebloemen

Enkele weken geleden besloten we de teugels wat te laten vieren en wat gezapig rond Herkenrode en het nabijgelegen natuurgebied De Wijers te dwalen en te dolen per fiets. De fietsen werden op de wagen geladen en een kwartiertje later reden we doorheen een prachtige monumentale lindendreef, in de richting van het oude poortgebouw van de abdijhoeve, waar we vervolgens onze wagen op de zeer ruime parking achter lieten.

Herkenrode is gelegen in een coulissenlandschap, en wordt van oost naar west doorsneden door de Demer. We genoten van de uitgestippelde route en fietsen langs hoogstamboomgaarden, vochtige graslanden, hagen, poelen, ... . Onderweg passeerden we heel wat schatten.

Vrij snel na ons vertrek  naderden we een immense zonnebloemenweide welke een vrolijke aanslag op onze zintuigen pleegde. Heel even waanden we ons in de Provence...

Zonnebloemen.jpg

zonneblo.jpg

10:12 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

17-09-13

Tuinhoekje

Vorige zomer merkten we dat de dynamiek in onze bloemenweide ervoor zorgde dat steeds meer hardnekkige ruigtekruiden de kop op staken. De oude soorten verdwenen en nieuwe soorten, die we liever niet zagen verschijnen, vestigden zich.  We stonden voor de keuze, of de successie een halt toe roepen, of het tuinhoekje opnieuw inrichten. Het werd het laatste.

Tijdens het voorjaar maakte ik een selectie, vooral op basis van bijen- en vlinderplanten met een zo lang mogelijke bloeiperiode en met een minimum aan onderhoud. Na een bijzonder strenge winter, bleek het helaas niet mogelijk ergens een Buddleja alternifolia op de kop te tikken, de kwekers waar ik mij meestal toe richt, vertelde me dat alle  waren stuk gevroren. Volgend jaar hoop ik dat ze tegen de schutting aan zullen pronken en de lege gaatjes opgevuld worden met wat extra massa en structuur.

 

tuinhoekje.jpg

Voorziene planten: Anaphalis triplinervis, Buddleja alternifolia, Echinacea purpurea, Eupatorium mac. 'Atropurpureum, Gaura lindh. 'Whirl.Butterflie, Miscanthus, Pennisetum alop. 'Hameln', Persicaria ampl. 'JS Calor', Philadelphus ‘Virginal’, Nepeta, Phlox div. 'Chattahoochee', Salvia nemorosa, Syringa Vulgaris ‘Mmd.Stepman’, Veronica longif. 'Blauriesin', Viburnum opulus ‘Roseum’.

gaura.jpg

Gaura lindh. 'Whirl.Butterflie 

anaphalis.jpg

anaphalis3.jpg

Anaphalis triplinervis (de witte vlekken op de eerste foto); een zeer sterke laagblijvende borderplant en een zeer goede bodembedekker met kleine tuilvormige bloemen, die het liefst in de zon of half schaduw vertoeft. Ze heeft geen bijzondere verzorging nodig.

 

Een oud blogje over de bloemenweide: http://tuinontwerp.skynetblogs.be/archive/2011/09/14/kleu...

 

09:14 Gepost door Silvia Dubois in ontwerp, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

14-09-13

Over de schoonheid van het scheppen met natuurlijke materialen

Tijdens een wandeling van Lommel richting Hechtel-Eksel kruisten we de uitvergroting van een nest, een soort imposante, kronkelende cocon die de bomen in slingert. Een creatie welke onverbrekelijk verbonden blijft met de natuur en samen een geheel vormt. Een prachtig lijnenspel midden in de natuur en opgebouwd uit natuurlijke elementen. Overgebracht naar een artificieel milieu zouden ze al hun charme verliezen.Will Beckers bleek de kunstenaar achter dit project. Hij maakt gevlochten sculpturen, met natuurlijke materialen.

wbeckers2.jpg

WBeckers.jpg

Spontaan deed het me denken aan de werken van Andrew Goldsworthy, waar ik een grote fan van ben. Goldsworthy werkt enkel met materialen zoals ze in de natuur worden aangetroffen, net zoals heel lang geleden gebeurde.  Hoe langer hoe meer ondergaat de natuur eerst bewerkingen voor ze als materiaal in de productie opgaat. Bomen worden eerst tot planken verzaagd eer ze gebruikt worden om een bankje, kunstwerk of  knuppelpad mee te bouwen. Dit is niet zo bij Goldsworthy; hij werkt met wat er voor het rapen ligt. Stokken, keien,  pluimen,  ijspegels, wol, al wat hij vinden kan. 
In de meeste gevallen beperkt de ingreep van Goldsworthy zich tot het
selecteren en verplaatsen of herschikken van bladeren, keien, takjes, stenen. Keitjes van groot naar klein en van donker naar licht concentrisch geordend rond een zwart gat, een strook bladeren evoluerend van groenig wit over geel naar donkergroen, een draad van wol over een muurtje heen, ...

08:58 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Kunst, ontwerp | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

13-09-13

Topiaria in een heel vreemd parkje

Een tijdje geleden kreeg een vriendin een brochure van een bizar parkje “Park Natuur & cultuur” in Stevoort in haar handen geduwd. We besloten om samen op verkenning te gaan, want hoewel dit park reeds in 2007 geopend werd, hadden wij er nog niet eerder van gehoord.

Op de website lazen we in welk licht het park werd gecreëerd; “Onze moderne maatschappij dwingt ons allen meer en meer in een zuiver kunstmatige leefomgeving waardoor alsmaar de drang ontstaat te kunnen ontspannen in een natuurlijke omgeving maar ook om terug voeling te krijgen met de natuur en de natuurlijke elementen”. Vermits ik natuur hoog in het vaandel draag, stemde dit mij natuurlijk erg gelukkig.  We spraken af op de parking en waren op dat tijdstip van de dag de enige levende zielen, die de verschillende tuinkamers kwamen bekijken. Van bij het begin was ik verwonderd over het feit dat ik vooral cultuur vaststelde. Natuur en voeling met natuurlijke elementen roept bij mij immers een totaal ander beeld op, dan wat ik hier te zien kreeg.

De idee van het concept op zich vind ik best leuk. De uitwerking, het etaleren van ‘een collectie’, echter heel wat minder. De beleving zou veel leuker zijn, wanneer je verrast zou worden, wanneer je bijvoorbeeld van het ene verhaaltje in het andere tuimelt. Wanneer de kamers wat meer verborgen zouden zijn en ze met elkaar verbonden zouden zijn door een rode draad. De verhalen moesten we er echter zelf bij bedenken.

Toen we bijna rond waren botsten we op de kabouters van Rien Poortvliet, best iets om trots op te zijn. Wanneer je zijn prachtig geïllustreerde verhalen en versjes leest, ziet hoe hij zijn kabouters uitwerkt, hun karakters, hun leven, hun wereld, dan betreur ik de manier waarop ze hier werden neergezet. Kris kras door en bij elkaar op een strak geschoren grasmat, net als in een verzameling. Het is duidelijk dat hier heel wat mogelijkheden zijn; spontaan denk ik een parkje met leuke verhaaltjes, bijvoorbeeld naar analogie van het ‘volk van Laaf’ uit de Efteling.

buxustopia2.jpg

 

topia.jpg

 

buxustopiakopie.jpg

Enkele fragmentjes van wat we te zien kregen

 

 

Topiaria, topia of vormsnoei is van alle tijden. De kunst van het snoeien werd voor het eerst uitvoerig besproken door Plinius de Oudere in zijn ‘Naturalis Historia’ (1 ste eeuw na Christus).  'Geen boek is zo slecht dat je er niets van kunt opsteken' was het motto van Plinius, een beruchte veellezer en verzamelaar uit de Romeinse tijd.

 

Plinius las hij de hele tijd en hij schreef onophoudelijk. Vaak leverde hij ook commentaar. Zo komt hij bij zijn beschrijvingen vaak tot conclusies die een duidelijk beeld scheppen. Zijn hoofdwerk, Naturalis historia, kan aanzien worden als één van de belangrijkste bronnen voor vele aspecten van de Romeinse cultuur en historie. Het is een aantal malen in het Nederlands vertaald onder de titel ‘De wereld’ en ook wel ‘Kennis van de Natuur’.

08:04 Gepost door Silvia Dubois in Ontspanning, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

12-09-13

speels zoekend naar wat nectar

Afgelopen zomer waren er heel wat vlinders in onze tuin, veel meer dan andere jaren. Ondertussen loopt de zomer op zijn einde en trekt de warmte langzaam weg. Elke vlindersoort heeft zo zijn eigen methode om de winter door te komen. Heel wat dagvlinders die hier overwinteren, zoeken beschutting in een holle boom, de houtstapel, een schuurtje, onder bladeren van groenblijvende stengels, onde dorre bladeren, tussen uitgebloeide stengels, in een holte in de grond, ...

Wil je dat de vlinders de lente halen, ruim je tuin dan niet te grondig op! Laat de dorre stengels gerust staan, ze zorgen naast overwinteringsgelegenheid vaak voor prachtige winterse silhouetten. Alles hoeft niet netjes kortgeknipt, moderne beplanting is vandaag de dag niet alleen een stuk losser, daarnaast probeert ze ook de natuur te weerspiegelen en richt ze zich op duurzaam tuinieren, in samenhang met de natuur.

kleinevos.jpg

Kleine Vos

bruinzandoogje.jpg

Bruin zandoogje

08:59 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Natuur, Tuin | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

10-09-13

Groeven in een grimmige stam

Gekraak van takken breekt de stilte. Bramenstruiken woekeren over het pad, de doorns reiken tot aan mijn knieën. Ik sluit mijn ogen, de geur van het bos op mijn huid geeft rust. Ik kijk in het rond, naar de varens en de met mos overwoekerde stronken. Een open plekje in het bos heeft iets warms, zo onder het licht dat tussen de kruinen door glanst. Contouren van struiken wiegen zachtjes heen en weer. En plots ontmoet ik meneertje stam. Een optimistisch kereltje, ook al werd hij doormidden gekliefd,  hij lacht me vrolijk tegemoet!

vrolijk mannetje.jpg

 

09:46 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Fauna, Flora, Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

09-09-13

Lost Place

Lost Place, enkele beelden van een verlaten fabriek in Haren. Misschien toepasselijk, na een lange tijd van stilzwijgen?

In het leven gaat het er niet altijd even eerlijk aan toe. De ene groeit op in welvaart, en de andere wordt kansloos geboren. De afgelopen maanden verliep niet alles rondom ons zoals we hadden verwacht. Dit lopend logje over groen, ecologie, de tuin en al wat ik met plezier heb gezien en uitgelezen, lag bijgevolg dus even stil.

Natuurlijk zag ik de afgelopen maanden heel wat zaken die ik graag deel. Heel wat beelden en mijn reflectie krijgen jullie voortaan opnieuw in korte, veel te snel geschreven teug. Vaak niet meer dan enkele kleine puzzelstukjes in een groter verband, waarvan het geheel me zelf ook niet altijd even duidelijk is.

 

Haren.jpg

Haren2.jpg

HarenGraffitti.jpg

 

13:33 Gepost door Silvia Dubois | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook