24-02-11

Winterslaap

Het wordt lichter. De straten zijn niet langer inktzwart als je er in de vroege morgen door rijdt. De hemel licht al weer een beetje op en de temperatuur gaat voorzichtig de hoogte in. Het vochtige weer heeft de eerste padden uit hun winterschuilplaats gelokt. Elke keer opnieuw schrik ik me een hoedje wanneer er plots eentje van de ene steen naar de andere wegspringt, als ik hem onverwachts nader. Af en toe kniel ik of ga ik op de steentjes zitten om de taferelen te over schouwen. Met mijn hoofd tussen de knieën zie ik hoe ze zich in hun vlucht langzaam onder de gladde grijze stenen of onder het bladerdek wringen en stilletjes weer verdwijnen. Zo zou ik vaak uren kunnen blijven zitten. Wachten en kijken hoe lang het duurt eer ze weer hun vertrouwde plekje durven in te nemen.

 

 

 

pad5.jpg

 

21:30 Gepost door Silvia Dubois in Natuur | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

23-02-11

Tuinbeleving

Huisjesslakken en schildpadden torsen hun huis met zich mee. Andere dieren graven holen of gangen. Vogels bouwen nesten, wat het beeld van warmte, geborgenheid en gezelligheid oproept. Onze tuin wordt steeds vaker gebruikt om in te leven. We ravotten en mijmeren met de kinderen. Als we alleen zijn genieten we van een paar uur dromen in een hangmat tussen twee bomen, met fluitende vogeltjes en het gezoem van bijen op de achtergrond. Met z’n tweetjes staren we in de verte en naar elkaar, babbelen we na, knusjes genietend van de ondergaande avondzon. Vrienden ontvangen we met open armen; we spelen gezelschapsspelletjes, kokkerellen experimenteel met een glaasje wijn ter hand, halen vrolijk herinneringen op en toetsen gedachten bij elkaar af.

De buitenruimte wordt door ons heel anders gebruikt dan dat onze ouders dat deden. We verwachten van onze tuin, dat hij ons uitnodigt, al is het maar om ’s morgens vroeg in ochtendjas of blote bast met een kop koffie in de hand van de eerste zonnestralen te genieten.

21:51 Gepost door Silvia Dubois in Tuin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

19-02-11

Voorjaarsschoonmaak

onder het gefluister van struiken en het gemompel van de bomen, zie je hoe de natuur zachtjes uit zijn diepe winterslaap ontwaakt. Sommige tuiniers hebben hun tuin al netjes opgeruimd toen de herfst nog maar net begon, maar eigenlijk stel je de grote schoonmaak beter uit tot in februari. In de afgestorven plantendelen, welke tevens een natuurlijke bescherming aan de planten bieden bij barre weersomstandigheden, kunnen kleine dieren als egels en nuttige insecten overwinteren. Het natuurlijk afsterven van plantenresten komt bovendien het bodemleven ten goede. Afgevallen bladeren werken als mulchlaag en maken dat onkruiden minder kansen krijgen.  Echter niet iedereen kan de aanblik van een ingestorte tuin waarderen, ook al heb je er heel wat baat bij. Wie het opruimen uitstelt tot na de winter, hoeft amper grove middelen in te zetten, de stengels zijn inmiddels zo ver ingedroogd, dat ze bij de grond afbreken wanneer je er amper aan trekt.

 

wintersilhouette.jpg

19:07 Gepost door Silvia Dubois in Tuin | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

16-02-11

Voor de tuinen ontwaken

Om volop te kunnen genieten van een rijke bloei, om een sterk takkenstelsel te bekomen,  of om te voorkomen dat je een plant hebt staan die vooral uit ‘oud’ hout bestaat, hebben heel wat planten een jaarlijkse snoeibeurt nodig. De wintersnoei vindt plaats wanneer de planten volledig in rust zijn en heeft vooral tot doel om de planten een mooie vorm te geven. Daarnaast zal wintersnoei tevens de productie van jonge scheuten bevorderen.

 

De winter is het aangewezen seizoen om zomerbloeiende heesters te snoeien. Buddleia davidii (vlinderstruik) draagt bijvoorbeeld bloemen op jong hout, knipt u hem nu tot de grond terug (1 tot 2 knoppen laten staan), dan zal hij  u belonen met een rijke bloei. Ook fruitbomen als appelaars en perelaars kunnen in februari worden gesnoeid. Haal takken weg die elkaar kruisen zodat er voldoende licht in de kroon kan. Ziek of aangetast hout, dode of beschadigde takken haal je volledig weg.

 

Groenblijvende heesters die volkomen winterhard zijn en die te groot zijn geworden, kan je nog net in februari snoeien. Zo hoef je vogels niet te storen die binnenkort op zoek gaan naar een plekje om hun nestje te bouwen.

 

De jonge frisse stengels van afstervende siergrassen (Miscanthus, Pennisetum, Cortaderia, Molinia, Calamagrostis en Panicum) hebben ruimte nodig om te groeien.  De volledige graspol moet je nu gelijkmatig snoeien, op 5cm tot 25 cm boven de grond, afhankelijk van de grootte van de plant.

 

Klimplanten zoals Wisteria (blauwe regen), clematis, en andere klimplanten als Hedera helix (klimop) mogen nu gesnoeid worden om de groei van jonge scheuten te bevorderen. Als je niet wil dat ze gaan overwoekeren, haal je best de scheuten weg waar je ze liever niet ziet verschijnen. Clematissen die in de zomer bloeien kan je nu, vlak boven een gezonde knop, afknippen op zo’n 25-40 cm.

DSC03992.jpg

08:34 Gepost door Silvia Dubois in Tuin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

12-02-11

als kleine meid

Als kind kwam ik thuis met wilgenkatjes, maakte ik een armband van madeliefjes, plukte ik boterbloemen, ving ik sprinkhanen, stekelbaarsjes en vlinders om ze vervolgens weer vrij te laten, hielp ik met de paddenoverzet, wist ik waar de dikste kastanjes te vinden waren, waar fruitbomen en bessenstruiken zich verborgen hielden, in welke bomen we klimmen konden, welke bessen je best in een blaaspijp gebruikte, waar ik sneller moest fietsen omdat op dat plekje enkele wilde zwanen wel eens achter je aan durfden te komen. De passie voor groen is er denk ik altijd al geweest. Hoe ver ik ook in de tijd terug keer, het blijken vooral beelden van diepe bossen, ritmische weilanden, desolate zandgroeves, uitgestrekte landschappen, kabbelende beekjes, … die op mijn netvlies gegrift staan. De rust en de harmonie vinden we als een vanzelfsprekend iets terug in de natuur om ons heen.

Meer en meer mensen vinden een tuin erg belangrijk, maar hebben steeds minder tijd om hem te onderhouden. Een sober en duidelijk concept is gemakkelijker te onderhouden dan een erg arbeidsintensieve uitbundige tuin. Daarom wordt meer en meer gekozen voor planten die snel groeien en weinig onderhoud vragen. Deze gewenste sfeer wordt vooral bepaald door de gekozen beplanting. Zo hoeft een strakke lijnvoering niet steeds te wijzen op een moderne, minimalistische tuin. Door een strakke lijnvoering in te vullen met lossere beplanting en een ritmisch geheel van grotere plantengroepen, kan je net zo goed een romantische harmonieuze, rustige sfeer bekomen.

 

 

vlinspr.jpg

 

20:56 Gepost door Silvia Dubois in Natuur | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

11-02-11

Betovering van Helleborus

Niet enkel hun vroege bloeiperiode maakt Helleborus zo bijzonder, het zijn vooral hun grootte en de schoonheid van hun bloemen die hun aantrekkingskracht bepalen. Ze zijn er in talloze kleuren; van zuiver wit, lichtgeel en groen, donkerrood en zeer donkerpaars tot leikleurig blauwzwart in prachtige, subtiele tinten. Weinig andere bloemen durven de koude winter zo te trotseren en met hen te concurreren.

 

Helleborus zijn van oorsprong Europese planten. Ze behoren tot de ranonkelfamilie, Ranunculaceae; één van de meest gevarieerde families uit het plantenrijk. De bloemen van de meeste planten bestaat uit 4 onderdelen: kelkbladen, kroonbladen, meeldraden en stampers. De kelkbladen zijn de buitenste schutbladen die de knop beschermen, de kroonbladen zijn meestal opvallend en kleurrijk en dienen om bestuivers te lokken.

 

Ze groeien in iedere grondsoort: van kalk tot klei, en zelfs in zeer arme grond. Een verbeterde grond en een goede verzorging zal hun groei echter aanzienlijk bevorderen. In zeer droge grond hebben ze het erg moeilijk, hier moet veel compost en regelmatig een mulchlaag worden aangebracht. De vroege bloei van Helleborus duurt 10 tot 12 weken.

 

Helleborus1.jpg

09:07 Gepost door Silvia Dubois in Flora | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

10-02-11

Ecologische tuin

Ecologische tuinen zijn in opmars. Als je vertrouwt op de natuur, wordt je siertuin een onuitputtelijke bron van verwondering. Een ecologische tuin houdt rekening met de menselijke wensen en behoeften en wil bijdragen aan meer natuur, aan het herstel van het landschap en aan een schoner milieu. Meer specifiek; een tuin die leeft en de seizoenen volgt, waarin chemische bestrijdingsmiddelen of kunstmest geen plaats hebben en waar een zuinig energie- en watergebruik een grote rol spelen. In een ecologische tuin is de natuur de inspiratiebron voor de tuin en de tuin levert op haar beurt een bijdrage aan de natuur. De natuurlijke processen worden gebruikt in het voordeel van de tuinier.

 

In een ecologische tuin wordt gekozen voor bomen en planten van eigen bodem, planten die zijn aangepast aan de grondsoort en aan ons klimaat. Ze zijn resistenter voor ziekten en plagen en geven een ecologische meerwaarde. Daarnaast is er ook plaats voor spontane natuur; plantensoorten die komen aanwaaien en zich vestigen, insecten, vogels en kleine zoogdieren. De ecologische tuin is echter geen wildernis waar alles je over het hoofd groeit; integendeel, wie inzicht heeft in natuurlijke processen, weet wat hij kan verwachten en hoe hij ermee om moet gaan.  Het spreekt voor zich dat in een ecologische tuin steeds gestreefd wordt naar een minimum aan tuinafval, een levende tuin betekent meer natuur en meer genieten. Een tuin waar hard gewerkt wordt, doch niet door de tuinier!

19:07 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, ontwerp, Tuin | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

08-02-11

Woekeraar - Equisetum arvense

Onkruid kan al flink opschieten. Als je tuin overwoekerd wordt door equisetum arvense, in de volkstaal ook wel heermoes, paardenstaarten, kattenkroet of zelfs akkerpest genoemd, dan is het nu het aangewezen tijdstip om daar iets aan te doen. Omdat heermoes vooral goed gedijt in slecht gedraineerde, en in vaak te zure kleigrond, kan u best de grond verlichten door er goed verteerde compost onder te verwerken en vooral door op de juiste wijze te draineren. Als u echt de strijd wil aangaan met deze woekeraar, kunt u de wortelstokken uittrekken. Ga hierbij wel zorgvuldig te werk, want elk klein vergeten stukje wortel groeit later weer uit tot een gezond nieuw exemplaar. De wortelstructuur is bijzonder complex en uitgebreid; ze gaan zo’n 30 cm de diepte in, vertakken zich vervolgens meters ver horizontaal, duiken weer zo’n 30 cm dieper, om zich opnieuw horizontaal uit te strekken, en dit kan zelfs doorgaan tot ze vier tot zes meter diep zitten.  Het spreekt voor zich dat u over meer dan één nachtje ijs zal moeten, om dit sterke onkruid uit te roeien. Met regelmaat alles tot tegen de grond afknippen helpt, zo kunnen nieuwe knoppen zich niet voortdurend vormen. Als u dit blijft volhouden, is de kans groot dat u uiteindelijk van dit onkruid verlost zal zijn.

Rol in het ecosysteem: het afkooksel heeft een natuurlijke schimmelwerende werking en is daarnaast erg doeltreffend tegen oïdium (meeldauw). U heeft slechts 100 gr. paardenstaarten nodig; dompel ze 24 uur onder in regenwater en laat ze vervolgens een 20-tal minuutjes koken. Eenmaal afgekoeld kan u de rozenstruiken, fruitbomen, winterharde planten en groenten in de moestuin met de oplossing besproeien. Daarnaast is heermoes een erg mineraalrijk kruid. Heel wat planten doe je een groot plezier met een extra gift vloeibare meststof, welke zeer eenvoudig bekomen wordt door een afkooksel te maken van dezelfde hoeveelheden plant en water (ongeveer drie kwartier sudderen).

equisetum.jpg

17:05 Gepost door Silvia Dubois in Onkruid | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

06-02-11

Hamamelis, één van de mooiste winterbloeiers

In het palet van wintergeuren, mogen we zeker de toverhazelaar niet vergeten. De bloempjes zijn delicate juweeltjes die van dichtbij moeten worden bewonderd, ze ruiken doe je echter van ver. Zodra de temperaturen iets boven het vriespunt stijgen, wordt de lucht gevuld met hun zoetige-kruidige geur. De bloempjes zitten heel dicht op de takken en bevriezen niet.

 

hamamelis.jpg


15:41 Gepost door Silvia Dubois in Heesters | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook

Last van winterdepressie?

Plant zoveel mogelijk van die eerste lentebloeiers in de tuin!

Galanthus nivalis (sneeuwklokjes) behoren tot de meest geliefde bolgewassen. De winterakoniet is misschien niet de eerste bloeier, maar ongetwijfelde de vrolijkste. De Helleborus blijft één van mijn favorieten.  Daarnaast kan je ook heel wat winterbloeiende bomen en heesters planten. Zoals Stachyurus praecox (staartaar), Chimonanthus praecox (die zijn Vlaamse naam ‘winterzoet’ alle eer aan doet) en natuurlijk Hamamelis (toverhazelaar), de kampioen van de wintertuin. De Hamamelis betovert ons met zijn spinvormige gele, oranje of rode bloempjes en zijn intense geur. In volle grond kan je reeds sjalot, plantajuin en lookteentjes planten en radijsjes zaaien.

08:17 Gepost door Silvia Dubois in Tuin | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook