18-10-14

Kiku Matsuri

de Japanse Tuin nestelt zich in warme herfsttinten tijdens Kiku Matsuri, het jaarlijks festival waarbij chrysanten in hun meest wonderlijke vormen getoond worden. De Hasseltse bloemenkunstenaar Philippe Bas gaf zijn creativiteit de vrije loop en maakte van de Japanse tuin een veelkleurig, sprookjesachtig decor.

De unieke chrysantenpresentatie plaatst de in Japan erg gewaardeerde bloem in een ander vizier, dan het beeld van de potchrysant, waar wij spontaan aan denken wanneer we het woord ‘chrysant’ horen. Oosterlingen zien in de chrysant gelijkenis met de levenbrengende zon en beschouwen haar als symbool voor een lang en gelukkig leven.

chrysantenfest.jpg

chrysantenfest2.jpg

chrysantenwolk2.jpg

chrysantenfest4.jpg

chrysantenfest3.jpg

 

 

19:26 Gepost door Silvia Dubois in Flora, Ontspanning | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

01-08-14

Vlinder mee!

Als kleine meid bracht ik heel wat tijd buiten door. We voetbalden op straat, speelden ‘pottekestamp’ en dikke Berta. Het bos bleek de plek bij uitstek om kampen te bouwen en het glooiend weiland verleende zich als 4-seizoens speelplek. Tijdens de winter fantastisch om te sleeën en gedurende de warme zomermaanden een heerlijk oord waar we volledig konden verdwijnen.

Wanneer we met ons dekentje het weiland in trokken, luisterden we zorgeloos naar vogels en kikkers. We liepen doorheen het weiland talrijke fladderende vlinders achterna. Wist ik veel dat een aantal van deze vlindersoorten zouden verdwijnen. Wist ik veel dat de natuur om ons heen niet altijd dezelfde zou blijven.

Atalanta.jpg

In onze straat maait de stad met regelmaat de grasstroken die zich voor de woonpercelen bevinden. Waarom toch, vraag ik me de hele tijd af? Waarom moet alles er zo gemillimeterd bij liggen? Waarom mogen kleine mini stukjes groen zich niet een beetje meer spontaan ontwikkelen?

Nostalgisch vertellen we honderduit over onze jeugdherinneringen. Waarschijnlijk een teken dat we  oud aan het worden zijn. Laat ons in dat geval maar hopen dat we heel erg oud mogen worden ... ! Ondertussen dragen we zorg voor onze vrolijk fladderende vriendjes. Naast tal van waardplanten, komen ze elke dag op de overvloed aan nectar in ons tuintje af.

Dit weekend is het vlinderweekend. Je kan natuurpunt helpen om zoveel mogelijk gegevens te verzamelen door een half uurtje, het maximale aantal van dezelfde soort dat je op één moment ziet, te tellen.  Tuinen gaan een steeds grotere rol spelen in onze steden. In onze straat spot je op straat geen vlinders. Het weiland uit mijn jeugd is ondertussen reeds lang uit beeld verdwenen.

tuinvlinderpagina.jpg

http://www.vlindermee.be/

18:45 Gepost door Silvia Dubois in Fauna, Natuur | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

18-07-14

Was ik maar een vlinder

dan vloog ik naar de hemel en weer terug !

De border welke we vorig jaar hebben aangelegd doet het bijzonder goed. De vrolijk makende echinacea purpurea ontpopten zich als reuzen. Ze zijn zo onwezenlijk en buitenproportioneel groot, dat ze zelfs onze zoon zijn nieuwsgierigheid aanwakkerden. Tijdens het avondeten vroeg hij me wat die 'bollen' waren. Enkele seconden gingen voorbij, eer ik begreep wat hij nu juist bedoelde. 

Het hoeft geen betoog dat de vlinders in onze omgeving bijzonder blij zijn met deze oase. Van bloem tot bloem, dartelen ze joviaal.

citroenvlinder.jpg

Citroenvlinder

landkaartje.jpg

landkaartje

sprinkhanen.jpg

enkele speelvogels tussen de blaadjes van de anaphalis

P1080787.JPG

 

06:49 Gepost door Silvia Dubois in Fauna, Flora, Tuin | Permalink | Commentaren (8) |  Facebook

14-07-14

Romeins Maastricht

Wat doe je op een druilerige zondag middag? Wat winkelen in Maastricht en tussen de buien heen  wandelen over de oude stadsmuren van Maastricht, dat leek ons wel wat!

We waren aangenaam verrast toen we de pracht ontdekten en de historiek op snoven. Langs kleine kanaaltjes stromend water wandelden we over en langs muurtjes en imposante stenen constructies.

In het winkelcentrum brachten we ook een bezoekje aan ‘van kluis tot kookhuis’. Een winkel, welke gevestigd werd in een oude spaarbank. In de ruimte waar ooit de meest waardevolle voorwerpen bewaard werden, worden vandaag de koopjes uitgestald. Een bizar contrast, vooral omdat de ruimte volledig intact bleef, je moet doorheen een brede gepantserde deur en tralies om de ruimte te betreden. Aan de kluisjes hangen de originele sleutels. Het leek wel of we midden in een sprookje terecht waren gekomen...

 

Maastricht3.jpg

 

Maastricht4.jpg

 

kluistotkookhuis4.jpg

 

kluistotkookhuis3.jpg

 

 

 

10:35 Gepost door Silvia Dubois in architectuur, Ontspanning, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook

07-05-14

Project PIT – kunst in open ruimte

Landschapskunst is hot. In Borgloon en Heers kaderen reusachtige kunstwerken het landschap in. Haspengouw, een rijk erfgoed dat heel wat meer in petto heeft dan bloesems. Wij gingen vast op verkenningen en werden meermaals verrast.

Het doorkijkkerkje ‘reading between the lines’ liet zich niet gemakkelijk fotograferen en komt op het scherm niet echt tot zijn recht. Toch wil ik het hier bewaren. Twijfelgrens benaderden we langs de juiste kant. Passanten die ons tegemoet wandelden, moesten ietsjes langer wachten eer hun twijfel voor zekerheid geruild kon worden. Over het algemeen werden we op de verschillende locaties vooral bijzonder stil. 

Wie houdt van wandelen of fietsen over pittoreske paadjes,  zacht glooiende hellingen, boomgaarden, poelen, prachtige vergezichten en van kunst, die kan hier zijn hartje ophalen. De kunstwerken nodigen uit om op een ander manier naar de ruimte te kijken. Ze laten je stil staan en ze lopen verder, zowel in tijd en ruimte.

between the lines

twijfelgrens

maditatie

SubDivo.JPG

 

07:09 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Landschap, Ontspanning | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

15-04-14

Natuurtuin te Diest

Tussen stad en Webbekoms Broek, werd in het provinciedomein de Halve maan te Diest een natuurtuin aangelegd, een plekje waar de natuur spontaan mag en kan evolueren. 

Je treft er als het ware een mini-Hagelandje met kleine poeltjes, miniatuur holle wegen, hooilandjes en een boomgaard. Meer info: www.arshorti.be

Wie rust en natuurschoon zoekt, kan vervolgens zijn hartje ophalen en heerlijk dwalen over de bloemrijke en moerassige delen van het Webbekoms Broek. Een 240 hectare groot domein van rietvelden, hooi-en graslanden, poelen, rietkragen en populieren; een waar paradijs voor insecten, water- en moerasvogels, prachtige fladderende vlinders, waterjuffers, … . En het beheer, dat gebeurt in hoofdzaak door een kleine kudde Soay-schapen.

 

o-matic.jpg

o-matic2.jpg

08:37 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Flora, Natuur | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

08-04-14

Van het land naar de klant

Het appelseizoen in ons landje loopt gestaag ten einde. Boeren zijn hard aan het werken, want vanaf augustus bieden nieuwe oogsten zich wederom aan! Dit impliceert natuurlijk niet dat we geen appels meer kunnen eten, gedurende de zomermaanden blijven bewaarappelen immers beschikbaar op de markt. En niet enkel bewaarappels; de afgelopen 20 jaar verachtvoudigde de uitwisseling van groenten en fruit wereldwijd. Iets waar ik toch wel wat vraagtekens bij plaats...
Hoewel heel wat mensen claimen dat ze met het milieu begaan zijn, valt mij vooral op dat bijzonder weinig mensen echt stil staan bij seizoensgebonden producten en nog minder bij producten van eigen bodem.

Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt, merk ik dat de meerderheid als wildemannen door de gangen racen en maar wat in hun karren gooien, zonder oog te hebben voor de praktijken die zich voor onze neus afspelen.

Een blik op de verpakking toont immers dat een grote meerderheid van het fruit onze rekken bereikt via import. Erger vind ik, dat het fruit, dat evengoed in België kan worden geproduceerd, van ver komt. Zo trof ik vooral appels uit Frankrijk en peren uit Argentinië!? Wat vreemd dat we in onze supermarkten steeds harder moeten zoeken om fruit van eigen bodem te vinden. En dan durf ik nog niet te denken aan al de gevolgen; het zinloze transport, de overvolle wegen, CO2 en natuurlijk de massa’s verpakkingen die rechtstreeks in de prullenmand belanden.

 

P1080004.JPG

Budingen_WL (27).JPG

In Zoutleeuw hebben 28% van alle landbouwers fruitgaarden, waarvan 54% peer en 39% appel.

 

15:35 Gepost door Silvia Dubois in lekkers uit de tuin, Levenswandel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

20-02-14

Landschap in beweging

Het landschap; een intiem, donker of romantisch decor? Beelden van bossen, valleien, hoge bergvlakten, en natuurgebieden verschijnen spontaan op mijn netvlies. Net als sneeuwvlokken, regen en zon.

Februari, misschien wel de somberste maand van het jaar. Ook al wintert het dit jaar niet echt, de wereld om ons heen blijft er wat triest en desolaat uitzien. De zonnestralen van de laagstaande winterzon schijnen door de kale takken en zorgen voor langgerekte schaduw. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind, hun bast is in alle glorie zichtbaar en tijdens deze grauwe maand op zijn mooist. Afgerijpt hout vertoont de mooiste structuren en allerlei korstmossen tonen hun doorleefd karakter.

Het leven buiten verlangt naar de lente. Zelf geniet ik van details en van de stilte die de laatste winterdagen vaak met zich mee brengen. Buiten zijn - het traag en werkelijk beleven van de ongedwongen schoonheid - maakt gelukkig. Vooral ’s morgens, wanneer de dag langzaam ontwaakt, als de ochtendzon het landschap met een zacht licht omfloerst. Maar ook tijdens de beweeglijkheid van de dag, zelfs te midden van een stortbui waarbij smalle watersporen zich brutaal aftekenen.

Wanneer ik vandaag over het landschap nadenk, is het liefde op zijn grimmigst. Landschap is een blik op oneindig, tot waar de horizon halt houdt en weer terug. Een schemerzone, veel ruimer dan enkel natuur en de natuurlijk ogende panorama’s. Verder dan pittoreske kleine dorpjes en donkere steden met hun harde, stenige massa.

 

Hoe er met ons landschap omgegaan wordt, baart me echter steeds grotere zorgen. Op de buis en in media wordt het feit dat we onze planeet aan het vergiftigen zijn gelukkig al wat vaker aangekaart. Voor velen is het een beetje de ver van hun bed show. Anderen willen het dan weer niet snappen of geloven. Net als een struisvogel, steken ze liever de kop in het zand. En wat met diegenen die in de mogelijkheid zijn om écht wat te veranderen, zowel op korte als op langere termijn? Als je het mij vraagt is het hoog tijd om op te staan ...

 

P1070638.JPG

 

09:18 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Natuur | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

02-02-14

Kleur en diversiteit in een klassiek straatbeeld

Nagenoeg alles wat zich binnen onze woonkern afspeelt, is op de één of andere manier het gevolg van menselijke ingrepen. Kenmerkend is dat er in een omgeving met geconcentreerde bebouwing, veel verschillende habitats aanwezig zijn, van gebieden die sterk door de mens beïnvloed werden, tot gebieden waar de natuur wat meer zijn eigen weg mag leiden. De groene gebieden zorgen er voor dat verschillende plant– en diersoorten zich kunnen verplaatsen en zelfs kunnen doordringen tot het stenige centrum, wat de diversiteit ten goede komt. Groen houdt onze woonomgeving leefbaar, zorgt voor afkoeling en geeft inwoners de mogelijkheid om even te ontsnappen aan alle drukte.  Minder leuk is dat steeds meer groen gewoon uit het straatbeeld verdwijnt, zelfs geweerd wordt.

verharding.jpg

Een landelijke woonzone, een verkaveling in een klein gehucht dat amper enkele straten groot is. Wanneer je onze straat in wandelt en om je heen kijkt, is het best even schrikken. Een patchwork van patronen, hoofdzakelijk bestaande uit gesloten verhardingen. In de westelijk helft treffen we geen enkele boom. Voortuintjes bestaan er hoofdzakelijk uit niet doorlatende verharding, in combinatie met af en toe een stukje strak gemaaid gazon, soms met een buiten proportie klein haagje.  Niet meteen wat je verwacht in een “residentiële wijk” met landelijk karakter.

oostwest.jpg

Onze grondwatertafel daalt. Oppervlaktewater en proper hemelwater worden zo snel mogelijk naar de riolering afgevoerd. Dit terwijl water zo belangrijk is en steeds belangrijker wordt.  Er is ontzettend veel werk aan de winkel! In heel wat straten zie je het; een onverharde strook voor de huizen, veel te breed voor een voetpad. Deze zone behoort tot het openbaar domein, en moet toegankelijk blijven voor werken aan nutsvoorzieningen. Vermits de overheid eigenaar is, en bewoners van de woning die er achter ligt eigenlijk geen toestemming hebben om ‘andermans eigendom’ in te palmen, liggen deze stroken er vaak maar pover bij. Ellenlange kiezelstroken, gebroken kalksteen, stukjes bestrating tot aan de oprit of kort gemaaid gras. Deze gemuilkorfde stukjes bieden echter heel wat mogelijkheden, zowel naar spontane natuur als naar gecultiveerd groen.

voorenna1.jpg

Een aantal studies benadrukken het belang van natuur, bossen en andere vormen van groen. Spontane stukjes wildernis liggen moeilijk en worden echter nog steeds niet geaccepteerd. Een vreemde gewaarwording, vooral omdat velen zich laten leiden bij het kiezen van een woonplaats door de aanwezigheid van groen. Een groot percentage gaat zelfs specifiek opzoek naar een ‘groene woonplaats’. Ze voelen er zich beter en het is veiliger voor de kinderen. Laat ons dus de handen uit de mouwen steken, en deze vreselijke restruimtes voorzien van een nieuwe look. En wanneer die hier en daar eens wat wilder oogt, laat ons dan vooral wat toleranter wezen!

voorenna2.jpg

De straat voorzien van een nieuw ecologisch jasje kan toch niet enkele een droom betreffen? Openbaar groen vraagt om kleur! Een ecologische straat met lineaire verbindingen ten voordele van fauna en flora, komt ook onze psyche ten goede!

09:04 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

29-12-13

Groene grasmaaiers in de Velpevallei

In 1999 werd de Velpebeek opnieuw ingericht volgens haar oorspronkelijk patroon met meanders. Om verruiging tegen te gaan, wordt het wachtbekken (80 ha) begraasd door Ijslandpaarden en Schotse hooglandrunderen, wat voor een zeer afwisselende vegetatie zorgt. Je wandelt doorheen loofbos en natte hooilanden, langs kleine landschapselementen zoals poelen, houtkanten en sloten. Laarzen zijn bij tijden natuurlijk onontbeerlijk.

Aards paradijs 4.jpg

Ook in de Maasvallei tref je her en der deze prachtige grazers aan, weliswaar in een totaal ander landschap. Zo zien je maar weer dat we, om het vakantiegevoel te ervaren, niet altijd ver weg hoeven te gaan. Dicht bij huis valt immers heel wat te beleven!

 

07:51 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende