16-04-15

Alpenwatersalamder (Ichthyosaura alpestris)

Sinds enkele salamanders hun intrede maakten in onze tuin, merkten we dat onze kennis wat betreft amfibieën eigenlijk toch niet zo heel erg ver reikte.

Elke dag ontdekken we weer wat nieuws, en zo vullen de eerste pagina's zich in een tot voor kort onbeschreven boek.

 

Nadat we een 6-tal kleine watersalamanders ontdekten, merkten we een nieuwe bijzondere verschijning op, een salamander waarvan de flanken lichtblauw kleurden in het zonlicht. Het bleek de alpenwatersalamander, een soort die nagenoeg in alle provincies in België voorkomt, hoewel het aantal vindplaatsen afneemt. Wij hopen dan ook dat meer mensen het belang inzien van de rol die hun tuintje inneemt en we duimen dat ze een beetje meer natuur in hun eigen tuin zullen brengen.  

 

Telkens wanneer ik over de vijver gebogen sta met het fototoestel in de hand, vloek ik toch wel een beetje omdat ik niet over de geschikte apparatuur beschik om dit alles helder in beeld te brengen. 

 

Alpenwatersalamander.jpg

 

Mannetje van de Alpenwatersalamander

 

09:53 Gepost door Silvia Dubois in Fauna, Tuin | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

09-04-15

Salamander

Toen we gisteren samen doorheen de tuin wandelden en halt hielden aan het water,  viel ons oog plots op de kleine salamander die dartel doorheen het water gleed. Niet veel later ontdekte we ook een tweede. Op dagen als deze stemt het me echt wel gelukkig dat ik af en toe getuige mag zijn van de kleine wonderen der natuur.  

 

Onze kleine tuinpoel bruist alsmaar meer van leven. Dat op zo een korte tijd na aanleg salamanders hun weg zouden vinden, daar kon ik vorig jaar enkel nog maar van dromen.

 

salamandertje.jpg

Oudere blogpost over de aanleg

07:43 Gepost door Silvia Dubois in Fauna, Tuin | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook

28-03-15

Groei !

Toen ik in ons huidige huis kwam wonen, bestond het tuintje in hoofdzaak uit gazon omringd door een coniferen haag, asfalt, betonstraatsteen en grind. Een eerste tuinplan ontstond, doch werd wat later in de war geschud, vermits er zich een gelegenheid voordeed om klein stukje aangrenzende restgrond aan te kopen. Wat later kregen we wederom een kans onze tuin wat uit te breiden, wat zich zelfs een derde keer herhaalde. Vandaag kennen we de definitieve contouren van onze toekomstige tuin en kunnen we onze tuin verder laten groeien.

Hoewel er ondertussen al heel wat gebeurde, staat ons tuinproject nog in zijn kinderschoenen. Ondertussen genieten we van de evolutie en benutten we heel wat ruimte om te zaaien, planten en te oogsten. Het zaaien draait op volle toeren.  In de ban van Upcycling, spaarde ik de schaaltjes van de notenburgers op. Ze verlenen zich uitstekend om zaadbakjes van te maken.  De vensterbanken staan ondertussen vol.

 

zaaitijd.jpg

Op zoek naar vrije plekjes even halt gehouden bij de knikkende bloemen van de wintergroene Helleborus orientalis. Ze brengen al vroeg kleur in de tuin, groeten vriendelijk en zeggen de winter vaarwel !

helleborus2.jpg

 

09:29 Gepost door Silvia Dubois in lekkers uit de tuin, Tuin | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

26-03-15

Zoem zoem

 Het ontwerp van het bijenhotel dat weldra in Ham geplaatst zal worden, krijgt stilaan zijn vaste vorm !

bijenhotel2.jpg

De grote reus steekt zijn armen hoog in de lucht, een knipoog naar het verleden, naar de oude molen, die zich vroeger op de locatie waar het bijenhotel gebouwd zal worden, zich bevond.

Iedereen is druk met het verzamelen van materialen. Concreet zijn we nog op zoek naar een 6-tal houten fruitkistjes voor de benen van de reus, een aantal houten wijnkistjes voor de armen en hardhouten stammetjes met een diameter van ongeveer 15 cm om enkele vakjes op te vullen. We denken dan vooral aan eik, kastanje, hazelaar, beuk en es. Kan je ons hieraan helpen, laat dan zeker wat van je horen!

BASIS_BIJENHOTEL4.jpg

Wil je zelf je tuin wat bij-vriendelijker maken, kijk dan zeker eens op de website 'wild van Bijen', hier vind je tal van tips en nuttige info:  wat kan ik zelf doen?

08:29 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Natuur, ontwerp | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

03-03-15

Recycling

Deze ochtend hoorde ik op de radio dat afvalbelasting in een aantal Limburgse steden zou stijgen, wat heel wat protest oproept. Burgers zijn het niet eens met een beleid dat hun alsmaar meer laat betalen om het afval, waar ze in wezen niet eens om vragen, kwijt te raken. Na een winkelbezoek kan je bij thuiskomst haast een halve huisvuilzak vullen met verpakkingsmateriaal dat totaal overbodig is. Normaal kunnen we dit toch niet noemen?

Meer betalen, voor het ophalen en verwerken van huishoudelijk afval, is volgens misnoegde burgers geen oplossing en zal niet bijdragen tot het verkleinen van de afvalberg. Zij vinden dat de producenten op hun verantwoordelijkheden gewezen moeten worden en dat producenten ervan moeten afstappen om hun producten in massa's verpakkingsmateriaal te bedelven. Doen ze dit niet, dan is hun leuze dat de producent én niet de consument moet betalen.

 

recycleArt.jpg

Wat betreft vervuiling en energieverbruik scoort België slecht met de op vier na zwaarste ecologische voetafdruk ter wereld. Als iedereen op deze aardbol zou leven  als de Belgen,  zijn er ruim 4 aardes nodig. Dat we teveel consumeren en vervuilen hoeft geen betoog.

In Diest zag ik dit levensgroot en origineel kunstwerk aan de inkom van de kringwinkel. Ik kon het niet nalaten om dit even in beeld te brengen.

16:23 Gepost door Silvia Dubois | Permalink | Commentaren (11) |  Facebook

23-02-15

Ontdekken, leren en beleven

Het was 's morgens een stuk frisser dan we hadden verwacht. Het zag er naar uit dat de lucht maar niet wou opklaren. Toen we op het nieuws hoorden dat het 'wandelseizoen' officieel geopend was, vonden we het een beetje bizar dat wandelen een seizoen kende. Laat dit nu net de buitenactiviteit zijn, die je ten alle tijden én bovendien overal kan uitoefenen.

Om onze stapschoenen aan te trekken hebben wij in ieder geval  geen nationale wandeldag nodig. Wat niet wil zeggen dat we het leuk vinden dat een dag zoals alle anderen, zoveel mensen naar buiten kan brengen, wanneer je het een naam geeft en er een activiteit aan koppelt.

Om de drukte wat te mijden trokken we de grens over.  Bergeijk promoot zich als groenste dorp van Nederland. Bovendien kent het een biodiversiteitspad, een 'beleefpad' waar jeugd en jongeren op een aantrekkelijke manier kennis kunnen maken met fauna, flora en historiek. Een zeer leuk initiatief, eentje dat ik liefst vaker zou zien.  

beleef4.jpg

 

 

08:08 Gepost door Silvia Dubois in Fauna, Flora, Ontspanning | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook

09-02-15

Het bosje aan de zandvlakte van de Lommelse Sahara

Menselijke ingrepen kneden ons veelzijdige landschap waardoor  een heel  nieuwe wereld wordt gecreëerd.  Na een heerlijke wandeling langs de waterlijn van de centrale blauwe oase te midden van deze miniatuurwoestijn, doorkruisten we het naaldbos.  In deze tijd van het jaar voelde het bijzonder bevreemdend aan. Geen ravottende kinderen, echter enkel een leeg en verlaten speelbosje. Het leek wel of we op de één of andere filmset waren terechtgekomen. 

hut, beckers, speelbos, lommel

 

templar3.jpg

 

 

13:33 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel | Permalink | Commentaren (9) |  Facebook

24-01-15

Winterprik

De totaal onverwachte winterprik doopte het landschap heel even in een prachtig sneeuwtapijt. Het ijs kraakt en de zonnestralen van de laagstaande winterzon schijnen door de kale takken. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind.  

winterprik.jpg

Binnen brandt de haard en is er tijd voor een boek. Tijdens het grasduinen in de stapels die op me liggen te wachten enkele citaten die ik jullie niet wil onthouden;

"de wind in ons land is grillig, kan van alle kanten komen. De wind zelf kun je niet zien, zei Max, alleen maar voelen. Wind heeft iets anders nodig om zich te tonen. Windhoosjes of zand dat als een wolk over de grond rolt. Een deel van de wereld is onzichtbaar, maar wel te berekenen, in kaart te brengen. Dat deel interesseerde hem. Hoe je het onzichtbare zichtbaar kon maken."

uit de onzichtbare jongen - Bernlef

 

"Het valt niet te ontkennen - wij spelen als een stel vervelende, veel te onnozele kinderen in de box van het noodlot. Iedere spijl kan een ramp betekenen, maar wij lachen en juichen en gooien mekaars rammelaar buiten boord. En als de tegenpartij mama roept, kirren wij, of zuigen op een duim; onbewust het genadeloos fenomeen dat ons tussen de tralies houdt en ons beurtelings trakteert op zure melk of bittere billekoek"  

uit 'daar gaat een prinses voorbij' - olaf J.de Landell

14:30 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

30-11-14

Het Vinne

Wandelen over knuppelpaden, die rakelings over het water slingeren en luisteren naar het gekwetter van een troep spreeuwen. Tijdens een wandeling rond het meer word je ondergedompeld in verschillende habitats.  Het lijkt wel of de tijd hier is blijven stil staan. Een blik op het verleden onthult echter iets wat we misschien niet meteen hadden verwacht ...

vinne, vinnemeer

Het Vinne heeft een lange geschiedenis achter de rug. Door een samenspel van klimaat, weersomstandigheden en bodemgesteldheid werd  op het einde van het Weichseliaan een komvormige laagte uitgeschuurd in het Vinne. Er vormde zich een moeras waarin zich vanaf het preboreaal een turflaag afzette vanuit  de Vinbeek. Een circa 100 ha groot meer vormde het verzamelpunt  van neerslagwater, grondwater en oppervlaktewater.

Tijdens de middeleeuwen transformeerde het meer tot een turfkuil, waarbij inkomsten werden gegenereerd uit turfwinning.  Toen het gebied in 1841 eigendom van de familie Goossens en daarna van de commissaris Dhr. Henri de Pitteurs werd, onderging het meer een ware transformatie; de Vinnebeek  en de Sint-Odolphusbeek werden in een ringgracht rondom het gebied gelegd en het meer moest plaatsmaken voor een nieuwe bestemming. Na drie jaar droogpompen was ongeveer 100 ha volledig drooggelegd zodat akkerbouw en veeteelt mogelijk werden.

In 1930 kocht de Union Allumetière het Vinne, waarna een nieuwe metamorfose van start ging. De meerbodem werd beplant met canadapopulieren voor de productie van lucifers. Omstreeks 1949 ging men van start met het aanplanten.

In 1974 koopt de provincie Vlaams Brabant het gebied. Door een aantal ingrijpende maatregelen die de natuurontwikkeling stimuleerden werd  gesleuteld aan  de natuurwaarde van het gebied. Eén van de belangrijkste doelstellingen, was een natuurlijke waterhuishouding. Na meer dan  150 jaar overtollig water uit het meer weg  te pompen, werden de pompen stilgelegd zodat  de vinnelaagte zich opnieuw kon vullen met regen-  en grondwater. Dit betekende voor het Vinne dat  er opnieuw een open waterplas werd  gevormd, welke weliswaar nog steeds in verbinding staat met de pompen, vermits deze het gewenste waterniveau op peil houden.

het vinne, vinnemeer

16-11-14

In beweging

Een man kwam aangereden om een wandeling met zijn moeder te maken. Ze was niet meer goed te been. Terwijl hij de rolstoel uitlaadde, sprak hij ons spontaan aan en vertelde dat er prachtige paddenstoelen te vinden waren in de Kwarekken. Dan moesten we wel het pad verlaten, iets wat er voor hem vandaag niet in zat.

Wat maakt wandelen langs het water zo aantrekkelijk?  We doen het massaal en graag. Is het de onbereikbaarheid van het stromende water of is het omdat onze verbeelding geprikkeld wordt? Zien illusies, die ons met de stroom meesleuren richting werelden die tegelijk echt en onecht lijken, hier het daglicht?

We zien de Nete, liggend in het landschap. Ze heeft geen haast. Ze strijkt langs groen dat zachtjes meedeint. Dansend en zwevend gaat ze haar gang en laat ze haar sporen achter. Rust gunt ze zichzelf zelden. Beneden is het donker. Door haar eigen kracht wordt ze willoos verder gestuwd en meandert ze zorgeloos verder.

Ook ons neemt ze mee. Ze ordent onze gedachten en brengt rust. De Nete is vrouwelijk, dat leert niet enkel haar genus ons, dat zie je ook, aan haar zachte rondingen.  

 

nete.jpg

08:11 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel, Ontspanning | Permalink | Commentaren (17) |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende