15-04-14

Natuurtuin te Diest

Tussen stad en Webbekoms Broek, werd in het provinciedomein de Halve maan te Diest een natuurtuin aangelegd, een plekje waar de natuur spontaan mag en kan evolueren. 

Je treft er als het ware een mini-Hagelandje met kleine poeltjes, miniatuur holle wegen, hooilandjes en een boomgaard. Meer info: www.arshorti.be

Wie rust en natuurschoon zoekt, kan vervolgens zijn hartje ophalen en heerlijk dwalen over de bloemrijke en moerassige delen van het Webbekoms Broek. Een 240 hectare groot domein van rietvelden, hooi-en graslanden, poelen, rietkragen en populieren; een waar paradijs voor insecten, water- en moerasvogels, prachtige fladderende vlinders, waterjuffers, … . En het beheer, dat gebeurt in hoofdzaak door een kleine kudde Soay-schapen.

 

o-matic.jpg

o-matic2.jpg

08:37 Gepost door Silvia Dubois in ecologie, Fauna, Flora, Natuur | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

08-04-14

Van het land naar de klant

Het appelseizoen in ons landje loopt gestaag ten einde. Boeren zijn hard aan het werken, want vanaf augustus bieden nieuwe oogsten zich wederom aan! Dit impliceert natuurlijk niet dat we geen appels meer kunnen eten, gedurende de zomermaanden blijven bewaarappelen immers beschikbaar op de markt. En niet enkel bewaarappels; de afgelopen 20 jaar verachtvoudigde de uitwisseling van groenten en fruit wereldwijd. Iets waar ik toch wel wat vraagtekens bij plaats...
Hoewel heel wat mensen claimen dat ze met het milieu begaan zijn, valt mij vooral op dat bijzonder weinig mensen echt stil staan bij seizoensgebonden producten en nog minder bij producten van eigen bodem.

Tijdens een bezoekje aan de plaatselijke supermarkt, merk ik dat de meerderheid als wildemannen door de gangen racen en maar wat in hun karren gooien, zonder oog te hebben voor de praktijken die zich voor onze neus afspelen.

Een blik op de verpakking toont immers dat een grote meerderheid van het fruit onze rekken bereikt via import. Erger vind ik, dat het fruit, dat evengoed in België kan worden geproduceerd, van ver komt. Zo trof ik vooral appels uit Frankrijk en peren uit Argentinië!? Wat vreemd dat we in onze supermarkten steeds harder moeten zoeken om fruit van eigen bodem te vinden. En dan durf ik nog niet te denken aan al de gevolgen; het zinloze transport, de overvolle wegen, CO2 en natuurlijk de massa’s verpakkingen die rechtstreeks in de prullenmand belanden.

 

P1080004.JPG

Budingen_WL (27).JPG

In Zoutleeuw hebben 28% van alle landbouwers fruitgaarden, waarvan 54% peer en 39% appel.

 

15:35 Gepost door Silvia Dubois in lekkers uit de tuin, Levenswandel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

20-02-14

Landschap in beweging

Het landschap; een intiem, donker of romantisch decor? Beelden van bossen, valleien, hoge bergvlakten, en natuurgebieden verschijnen spontaan op mijn netvlies. Net als sneeuwvlokken, regen en zon.

Februari, misschien wel de somberste maand van het jaar. Ook al wintert het dit jaar niet echt, de wereld om ons heen blijft er wat triest en desolaat uitzien. De zonnestralen van de laagstaande winterzon schijnen door de kale takken en zorgen voor langgerekte schaduw. De bomen wuiven zachtjes fluisterend naar de wind, hun bast is in alle glorie zichtbaar en tijdens deze grauwe maand op zijn mooist. Afgerijpt hout vertoont de mooiste structuren en allerlei korstmossen tonen hun doorleefd karakter.

Het leven buiten verlangt naar de lente. Zelf geniet ik van details en van de stilte die de laatste winterdagen vaak met zich mee brengen. Buiten zijn - het traag en werkelijk beleven van de ongedwongen schoonheid - maakt gelukkig. Vooral ’s morgens, wanneer de dag langzaam ontwaakt, als de ochtendzon het landschap met een zacht licht omfloerst. Maar ook tijdens de beweeglijkheid van de dag, zelfs te midden van een stortbui waarbij smalle watersporen zich brutaal aftekenen.

Wanneer ik vandaag over het landschap nadenk, is het liefde op zijn grimmigst. Landschap is een blik op oneindig, tot waar de horizon halt houdt en weer terug. Een schemerzone, veel ruimer dan enkel natuur en de natuurlijk ogende panorama’s. Verder dan pittoreske kleine dorpjes en donkere steden met hun harde, stenige massa.

 

Hoe er met ons landschap omgegaan wordt, baart me echter steeds grotere zorgen. Op de buis en in media wordt het feit dat we onze planeet aan het vergiftigen zijn gelukkig al wat vaker aangekaart. Voor velen is het een beetje de ver van hun bed show. Anderen willen het dan weer niet snappen of geloven. Net als een struisvogel, steken ze liever de kop in het zand. En wat met diegenen die in de mogelijkheid zijn om écht wat te veranderen, zowel op korte als op langere termijn? Als je het mij vraagt is het hoog tijd om op te staan ...

 

P1070638.JPG

 

09:18 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Natuur | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

02-02-14

Kleur en diversiteit in een klassiek straatbeeld

Nagenoeg alles wat zich binnen onze woonkern afspeelt, is op de één of andere manier het gevolg van menselijke ingrepen. Kenmerkend is dat er in een omgeving met geconcentreerde bebouwing, veel verschillende habitats aanwezig zijn, van gebieden die sterk door de mens beïnvloed werden, tot gebieden waar de natuur wat meer zijn eigen weg mag leiden. De groene gebieden zorgen er voor dat verschillende plant– en diersoorten zich kunnen verplaatsen en zelfs kunnen doordringen tot het stenige centrum, wat de diversiteit ten goede komt. Groen houdt onze woonomgeving leefbaar, zorgt voor afkoeling en geeft inwoners de mogelijkheid om even te ontsnappen aan alle drukte.  Minder leuk is dat steeds meer groen gewoon uit het straatbeeld verdwijnt, zelfs geweerd wordt.

verharding.jpg

Een landelijke woonzone, een verkaveling in een klein gehucht dat amper enkele straten groot is. Wanneer je onze straat in wandelt en om je heen kijkt, is het best even schrikken. Een patchwork van patronen, hoofdzakelijk bestaande uit gesloten verhardingen. In de westelijk helft treffen we geen enkele boom. Voortuintjes bestaan er hoofdzakelijk uit niet doorlatende verharding, in combinatie met af en toe een stukje strak gemaaid gazon, soms met een buiten proportie klein haagje.  Niet meteen wat je verwacht in een “residentiële wijk” met landelijk karakter.

oostwest.jpg

Onze grondwatertafel daalt. Oppervlaktewater en proper hemelwater worden zo snel mogelijk naar de riolering afgevoerd. Dit terwijl water zo belangrijk is en steeds belangrijker wordt.  Er is ontzettend veel werk aan de winkel! In heel wat straten zie je het; een onverharde strook voor de huizen, veel te breed voor een voetpad. Deze zone behoort tot het openbaar domein, en moet toegankelijk blijven voor werken aan nutsvoorzieningen. Vermits de overheid eigenaar is, en bewoners van de woning die er achter ligt eigenlijk geen toestemming hebben om ‘andermans eigendom’ in te palmen, liggen deze stroken er vaak maar pover bij. Ellenlange kiezelstroken, gebroken kalksteen, stukjes bestrating tot aan de oprit of kort gemaaid gras. Deze gemuilkorfde stukjes bieden echter heel wat mogelijkheden, zowel naar spontane natuur als naar gecultiveerd groen.

voorenna1.jpg

Een aantal studies benadrukken het belang van natuur, bossen en andere vormen van groen. Spontane stukjes wildernis liggen moeilijk en worden echter nog steeds niet geaccepteerd. Een vreemde gewaarwording, vooral omdat velen zich laten leiden bij het kiezen van een woonplaats door de aanwezigheid van groen. Een groot percentage gaat zelfs specifiek opzoek naar een ‘groene woonplaats’. Ze voelen er zich beter en het is veiliger voor de kinderen. Laat ons dus de handen uit de mouwen steken, en deze vreselijke restruimtes voorzien van een nieuwe look. En wanneer die hier en daar eens wat wilder oogt, laat ons dan vooral wat toleranter wezen!

voorenna2.jpg

De straat voorzien van een nieuw ecologisch jasje kan toch niet enkele een droom betreffen? Openbaar groen vraagt om kleur! Een ecologische straat met lineaire verbindingen ten voordele van fauna en flora, komt ook onze psyche ten goede!

09:04 Gepost door Silvia Dubois in Bomen, ecologie, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook

29-12-13

Groene grasmaaiers in de Velpevallei

In 1999 werd de Velpebeek opnieuw ingericht volgens haar oorspronkelijk patroon met meanders. Om verruiging tegen te gaan, wordt het wachtbekken (80 ha) begraasd door Ijslandpaarden en Schotse hooglandrunderen, wat voor een zeer afwisselende vegetatie zorgt. Je wandelt doorheen loofbos en natte hooilanden, langs kleine landschapselementen zoals poelen, houtkanten en sloten. Laarzen zijn bij tijden natuurlijk onontbeerlijk.

Aards paradijs 4.jpg

Ook in de Maasvallei tref je her en der deze prachtige grazers aan, weliswaar in een totaal ander landschap. Zo zien je maar weer dat we, om het vakantiegevoel te ervaren, niet altijd ver weg hoeven te gaan. Dicht bij huis valt immers heel wat te beleven!

 

07:51 Gepost door Silvia Dubois in Levenswandel, Natuur | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

11-12-13

Getuigen uit een ver verleden

De Willekensberg, Klitsberg, Hooilandse berg (foto), Venusberg, … ; getuigenheuvels welke letterlijk van een ver verleden getuigen. Geologische processen in het Tertiair (65 tot 2,5 miljoen jaar geleden) lagen aan de basis van hun ontstaan.  Na het droogvallen van de zee werden de structuren van de vroegere zeebodem hoe langer hoe meer in reliëf omgezet. Kenmerken zijn de parallel lopende heuvelruggen. Het proces kan je een beetje vergelijken met een afzettingsproces zoals dit zich vandaag aan onze Belgische kust afspeelt wanneer zandbanken zich vormen. Nu de bomen wat kaler zijn, zie je hun prachtige contouren.

hooilandse.jpg

De avonden zijn kort en daglicht is schaars. Wat niet wil zeggen dat we ons binnenshuis blijven verschuilen!

Op de venusberg schonk de ondergaande winterzon ons een prachtig kleurenpallet en een heerlijke stilte. De schrale akkers lagen er een beetje verlaten bij en de vogels, die bleken al slapen.

8december13 (1).jpg

13:14 Gepost door Silvia Dubois in Landschap, Levenswandel | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook

25-11-13

Lost place II

Een weg zonder wagens

in de verte enkel wat schaapjes

hoog boven al het andere

met de wind als je meester

 

Ruim dertig jaar werd er gediscussieerd over het doortrekken van de vijandige expresweg tussen het afrittencomplex 25a van de E313 in Hulst-Genebos en de N73.

Al even lang ligt het tracé klaar. Via kleine sluipwegjes kan je gemakkelijk op de verlaten brug over het Albertkanaal in Hulst-Tessenderlo raken. Het uitgestrekte talud, dat van de Nijverheidsweg tot Wasseven in Ham loopt, kijkt je een beetje onwezenlijk aan. Je waant je in No Man’s Land.

30 jaar ligt het hier zo veraten bij, want eerst werd met de aanleg van start gegaan, en pas een tijdje later werd de impact op de natuur bestudeerd …?!

Wederom een prachtig staaltje om in te kaderen in het Belgische infrastructuurboek “Travaux inutiles”

8aug10 (9).JPG

8aug10 (13).JPG

 

16:03 Gepost door Silvia Dubois in Verlaten | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook

16-11-13

Bestrating

onze 'geërfde" antieke voortuin en oprit schreeuwde al een tijdje om een metamorfose. Zo zie je maar weer dat rust tijdens het bloggen meestal gepaard gaat met een drukte die zich ergens heel nabij afspeelt ...

collage.png

12:18 Gepost door Silvia Dubois in ontwerp, Tuin | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

03-11-13

waar Demer en Dijle elkaar treffen

Over de Demerdijk langs de valleien van meanderende Demer en Dijle,  doorheen pittoreske dorpjes met hun kleine oude dorpskernen, dwars door de akkers, bosjes en kleine trage wegjes, welke zich vaak verschuilen achter de aaneengesloten tuinen.

 

Een wandeling om heerlijk uit te waaien, iets meer dan 11 km, doorheen een landschap, dat nog heel wat ingrediënten van het oorspronkelijke oude rivierenlandschap bevat. Dijken, verlandde verlaten meanders, hagen en houtkanten, waterrijke hooi- en graasweiden, heel wat kleur en vooral veel rust, op plekjes waar je het vaak niet verwacht.

 

De gemeente Rotselaar haalde de oude benamingen van lang vergeten veldwegen van onder het stof en plaatste naambordjes, stille getuigen van een stukje cultureel erfgoed en streekidentiteit!

 

De Bimmen, Witherenpad, Pad door de Rekken, Ossenrekweg, Haardbergweg, Strijland, Demerdijk Zuid, … namen die uitnodigen om hen verder taalkundig te ontleden!

 

dd.jpg

10:03 Gepost door Silvia Dubois in Natuur, Ontspanning | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook

31-10-13

Wildbreien

Bomen en straatmeubilair in een wollig jasje, je ziet het steeds vaker opduiken. Eerst vooral in grote steden, maar tegenwoordig ook in kleine landelijke gemeenten als Deurne, bij Diest. Niet enkel kunstenaars, ook anonieme breiers volgen het voorbeeld van grondlegster Magda Sayez. Ongeveer 8 jaar geleden besloot ze in te grijpen. Ze vond dat haar grijze stad best een wollige kleurboost gebruiken kon.

Vervolgens groeide de belangstelling voor dit soort graffiti, met natuurlijke wol. Het wildbreien (ook wel stadsbreien, urban knitting en Guerilla knitting genoemd) won aan populariteit. Koude, grijze en grillige plekken werden opgefleurd met kleur en warmte. Een erg leuk initiatief, dat zich ondertussen wereldwijd wist te ontwikkelen. Dankzij de vele leuke breiwerkjes, blijft de openbare ruimte in beweging. Steeds andere vormen en kleuren, kleine kuntwerkjes die her en der verschijnen, en ons uitnodigen om even halt te houden...

wild2.jpg

12:16 Gepost door Silvia Dubois in Kunst, Steden en pleinen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook

1 2 3 4 5 6 7 8 Volgende